Category

Muziek

Category

Mijn hele puberteit bestond uit vervelende gevoelens. In mijn hoofd paste ik nergens bij en toen mijn beste vriendin verhuisde naar Zweden leek ik nergens nog zo goed aansluiting te vinden, nergens, behalve in muziek. Muziek werd een vervanging voor de leegte die ik altijd bleef voelen qua vriendschap en zo ook dit nummer. Als ik vrij was verbleef ik grotendeels alleen op mijn kamer met muziek in mijn oren en ergens in 2007 kwam dit nummer voorbij; het gaf mij troost en hoop dat ik er ondanks mijn sombere gevoelens toch echt niet alleen voor stond.

Als je weer een wedstrijd hebt verloren
en je voelt je niet zo fijn
weet dan dat je extra goed moet zaaien
wil de oogst wat beter zijn
maar je vind de hulp zo overbodig
want je weet het zelf zo goed
toch heb je je naaste mensen nodig
die vertellen hoe het moet

Ook al kreeg ik heus fijne complimenten van mijn familie en waren er meestal wel leerlingen op school die mij aardig leken te vinden, voor mijn gevoel verloor ik altijd alles waar ik aan begon. Om hulp vragen zat er voor mij niet bij want ik voelde me te min om hulp te krijgen. Die andere mensen hadden naar mijn weten wel wat beters te doen dan zich druk maken om waar ik mee zat. Wat ik te vertellen had was niet belangrijk genoeg.
Het was dan ook heel fijn om in deze mannen te horen zingen dat je best andere mensen nodig mag hebben om even te vertellen hoe het leven nou eigenlijk moet.

”Want het een kan niet zonder het ander
Dus pak maar m’n hand
stel niet teveel vragen
je kunt niet als enige de wereld dragen
pak nou maar m’n hand
laat mij de weg wijzen
er is geen probleem als je keer op keer jezelf wilt bewijzen
maar je kunt het niet alleen”

Ondanks mijn buitengewoon goede talent om mezelf overal buiten te sluiten deed ik wel altijd en overal (veel te veel) mijn best om leuk gevonden te worden. Een gevolg daarvan was dat anderen heel goed door kregen hoe zij misbruik van mijn goedheid konden maken, iets wat zorgde voor situaties die nu in mijn herinneringen gebrand staan als trauma’s. Praten over dat wat ik meemaakte deed ik niet, nooit. Maar muziek heeft mij altijd geholpen om overeind te blijven en enigszins door te gaan.

”ik reik je m’n hand dus grijp deze kans
want ik bied graag m’n hulp aan jou
aan jou
ik hoop dat jij m’n handen vertrouw
t

Pak maar m’n hand
stel niet teveel vragen
je kunt niet als enige de wereld dragen
pak nou maar m’n hand
laat mij de weg wijzen
er is geen probleem als je keer op keer jezelf wilt bewijzen
maar je kunt het niet alleen”

Heel lang voelde ik mij alleen op de wereld, heel lang had ik het gevoel dat ik nergens terecht kon en dat mijn verhaal er niet toe deed. In 2010 ging ik uit met wat meiden van school en daar stond Bas. Een leuke vent die mij aan keek en ik snapte werkelijk niet waarom. Stond m’n blouse open? Was m’n make-up uitgelopen? Zat m’n haar gek door het fietsen naar Saasveld? Wat was er toch? Waarom keek hij zo? Neen, hij keek zo omdat hij interesse had in mij terwijl ik daar helemaal niets voor hoefde te doen. Ik weet nog hoe bijzonder ik het vond dat ik aandacht kreeg van een degelijke vent (hallo, eindelijk geen aso!) en zou nooit vergeten hoe speciaal het voelde toen hij me aankeek en mijn handen pakte. Was dit waar Nick en Simon over zongen?
In de week daarop had ik mijn hele levensverhaal voor het eerst vertelt, gooide ik alle traumatische ervaringen op tafel én kreeg ik te horen dat ik altijd bij hem terecht zou kunnen met alles wat ik meegemaakt had en zou meemaken.

Ik had nooit verwacht dat een liedje zó van toepassing zou kunnen zijn op de rest van mijn leven en toen ik dit nummer voor het eerst hoorde had ik nooit durven hopen dat ik er ooit over zou schrijven zoals ik dat doe.
Nu ik dit schrijf ben ik nog blijer met mijn muziek tattoo dan ik al was, mijn liefde voor muziek zou nóóit stoppen.
Ik doe er toe, ik mag mijn verhaal delen, ik mag die ene hand pakken en ik hoef het niet alleen te doen!

Take me now, baby, here as I am
Hold me close, and try and understand
Desire is hunger is the fire I breathe
Love is a banquet on which we feed

Come on now, try and understand
The way I feel when I in your hands
Take my hand, come under cover
They can’t hurt you now

Ik hoor je denken, wat heeft een vrachtwagen met dit liedje te maken?  Nou voor mij alles. Hij staat voor mij en mijn man: mijn man had dit nummer op staan toen ik hem leerde kennen.

We hadden de jaarlijkse truckrun: een rit met gehandicapten en hij reed ook mee. De avond ervoor waren we al samen aan het lachen en gek doen toen we de vrachtwagen aan het schoonmaken en poetsen waren. Ik zou met de truckrun met een vriend meerijden, maar op het laatste moment kon dat niet meer. Ineens was hij daar en vroeg, ‘dan rij je toch met mij mee?’. Ik dacht “ach waarom ook niet”. Ik was op dat moment net getrouwd met mijn toenmalige man maar om de verkeerde reden. Toch was ik niet op zoek naar een nieuwe relatie.
Maar er was iets tussen ons. Het voelde als liefde op het eerste gezicht -iets waar ik nooit in geloofde. Inmiddels is dit alweer 8 jaar geleden.

In de radio had hij een USB-stick zitten met nummers van happy hardcore. Daarop kwam Because The Night van Jan Wayne voorbij. Op de een of andere manier is dat daardoor ons liedje geworden. Telkens als ik dat liedje hoor denk ik aan ons eerste weekend want dat was onvergetelijk.

We reden de rit over het eiland en het leek net alsof we elkaar al jaren kenden. ’s Middags ben ik  bij hem thuis geweest en  ’s avonds zijn we met z’n allen gaan stappen. Voor mezelf  bleef ik maar volhouden dat ik niet verliefd was. Ik was op dat moment getrouwd en dit mocht niet gebeuren. Maar toch bleef hij maar in mijn hoofd hangen.

Have I a doubt, when I’m alone
Love is a ring on the telephone
Love is an angel, disguised as lust
Here in our bed ’til the morning comes

Come on now, try and understand
The way I feel, under your command
Take my hand, and the sun descends
They can’t hurt you now

Tot ik niet veel later weer met hem meeging op de vrachtwagen. Toen wist ik het zeker, ik wil met hem verder. Hij heeft me daarna letterlijk uit de goot getrokken waar ik door mijn toenmalige man in was beland. Het ging ineens heel snel allemaal. Die woensdagavond heb ik nog een paar kleren en mijn honden opgehaald en ben ik naar mijn ouders gegaan. Dit onder het mom ‘ik moet nadenken’.
Die donderdag heb ik mijn ex verteld dat ik wilde scheiden. En vrijdag/zaterdag ben ik verhuisd. Voor mijn eigen veiligheid ben ik toen gelijk bij mijn (nu inmiddels) man ingetrokken. Bovendien was hij toch van zondag avond tot zaterdag ochtend weg.

Alles is enorm snel gegaan. Daarna was ik al snel zwanger van onze oudste zoon Jayden. We hebben heel veel mee gemaakt: veel ups en ook veel downs, maar ondanks alle ellende die we hebben (gehad), heeft het onze relatie alleen maar sterker gemaakt. Het heeft ons dichter bij elkaar gebracht. Hij is mijn soulmate, mijn maatje en mijn knuffelbeer. Degene waar ik me het veiligste bij voel.

“Because the night belongs to lovers
Because the night belongs to love
Because the night belongs to lovers
Because the night belongs to us”

Midden in de stad woon ik. Een plek waar veel geluid is, want de stad is dagelijks open. Mijn huis is dé plek waar je mensen vanuit huis hoort lachen op straat, of huilen. Mijn huis, de plek waar ik de afgelopen tijd steeds minder wilde zijn. Er zijn feestjes naast mijn deur, eens per jaar kermis en om carnaval niet te vergeten.

Met een overprikkeld hoofd die op ontploffen staat, lig ik op de bank. Ik heb de luiken van mijn ramen gesloten, zodat al het geluid van buiten zo min mogelijk naar binnen komt. En dan, in de meest gemaakte rust, hoor ik de muziek van het draaiorgel mijn huis binnen glippen. Vreselijk vind ik het. Ik heb ´m de afgelopen maanden weg gewenst, maar keer op keer komt ´ie terug. Het lijkt wel of ´ie langer blijft staan. Alsof het me van alles wil zeggen. Als ik héél goed luister, hoor ik vervolgens dat het een opwekkingsnummer is, die me vroeger veel tranen heeft opgeleverd.  

´Al mijn zonden, al mijn zorgen,
neem ik mee naar de rivier.
Heer vergeef mij, en genees mij,
Vader kom, ontmoet mij hier.´

Ik besef me ineens, dat dit een nummer is, die nu meer dan van toepassing is in mijn leven. Er zijn zoveel zorgen die er maar door mijn hoofd leven, zoveel draken die me willen verslaan van binnen. Ik vecht en het enige wat ik hoef te doen, is naar God te gaan om het bij Hem neer te leggen.

Want dit water brengt nieuw leven,
En verfrist mij elke dag.
´t is een stroom van uw genade,
Waar ´k U steeds ontmoeten mag.

Het draaiorgel draait langzaam het nummer af terwijl ik mee begin te zingen. Eigenlijk is het gewoon zo moeilijk niet, om iedere dag, elk moment weer alles wat je hebt, wat je kwijt wilt, bij God neer te leggen. Het is alleen een kwestie van doen. Het aangaan. Hij geeft het nieuws, dat wat je nodig hebt.

Kom ontvang een heel nieuw leven,
Kom en stap in de rivier.
Jezus roept je, Hij verwacht je,
En Hij zegt, ´ontmoet mij hier´.

Voor mij was dit nummer een moment van erkenning. Een moment van zien, opnieuw dat ik mijn pijn, mijn verdriet, mijn zorgen bij God mag neerleggen. Ik hoef het niet alleen te dragen. De strijd hoef ik niet alleen te dragen. Zolang ik maar naar die ´rivier´ blijf gaan.

Ik ben dankbaar dat het draaiorgel me dit nummer heeft laten horen. Meerdere weken achter elkaar. Hoe rot ik het geluid van het draaiorgel ook vind, het laat me inzien, zoveel meer dan ik soms kan beseffen.

‘Hij gaat al jaren elke morgen
Naar dezelfde baan en dan om vijf uur weer naar huis
In de trein droomt hij de toekomst
Ik vertrek het roer gaat om

En stipt om kwart voor zes is ie weer thuis’
‘Om zes uur eten, een uitgeblust gezin
Zwijgend daalt hij in zijn hoofd af naar een nieuw begin
Morgen gaat ie het ze zeggen
Hij wil zo niet langer door
Maar de dag erna zit ie weer op het oude spoor’

Dit nummer, ik hoorde het voor de eerste keer in de auto op weg naar mijn werk. Op dat moment ging het nog goed met mij. Ik voelde me wel al moe maar werkte , sporten en deed alles gewoon nog. Het liedje greep direct mijn aandacht. Het elke dag om 08.30 starten met werken en elke avond om 17.00 weer in de auto naar huis. Steeds weer hetzelfde ritme elke dag opnieuw. Opzicht vindt ik het erg fijn om te weten waar ik aan toe ben en hoe laat ik thuis ben. Dus dit past zeker bij mij. Maar steeds vaker begon ik na te denken over een rustiger leven minder uur werken en verhuizen naar een andere plek misschien.

‘Z’n hoofd zit barstens vol met plannen
Alleen het doen is een probleem
Om stil te zitten alle reden, om op te staan vind hij er geen
Zolang ie droomt is het net alsof het lijkt
Of ie toch iets van zichzelf ziet als ie in de spiegel kijkt’

Plannen om te verhuizen naar een rustigere plek in Nederland. Plannen om zelfs Nederland te verlaten. Een leuke camping starten in Frankrijk bijvoorbeeld. Heerlijk lijkt me dat. Als het aan mij lag zijn we weg maar mijn man heeft hier een heel leven. Zeker nu ik al een tijdje thuis zit begin ik steeds meer na te denken over hoe het straks verder moet als ik beter ben. Er moeten dingen veranderen dat is zeker. En de drang om naar een rustigere plek te gaan is voor mij nog nooit zo groot geweest als  nu. Ik ben niet echt een avontuurlijk type om eerlijk te zijn. Maar door mijn burn-out ben ik erachter gekomen dat dit leven het voor mij gewoon niet is.  Ik wil meer rust, meer me-time en meer natuur om me heen.  En als dat betekend dat ik mijn veilige omgeving daar voor achter moet laten dan doe ik dat. Ik heb er alles voor over.

‘Want als de mooiste bloemen groeien, langs de rand van het ravijn
Dan moet daar ook het beste uitzicht op je stoutste dromen zijn
Maar als ik iets zou mogen zeggen, het is geen rechte lijn
En de grens maar iets verleggen gaat maar zelden zonder pijn
Want de allermooiste bloemen, groeien vlak langs het ravijn

En om die te kunnen plukken moet je durven bang te zijn
Moet je durven
Moet je durven
Moet je durven
Moet je durven bang te zijn ‘

Blauwe dag, ondanks dat de dagen afgelopen periode meer zwart dan blauw zijn vindt ik dit zo een mooi liedje. Toen mijn man en ik dit liedje voor het eerste hoorde besloten wij dat dit ons nummer voor deze periode van ons leven zou zijn. Het nummer wat ons altijd zal herinneren aan deze nare donkere periode. Maar ons ook zal herinneren aan het feit dat wij ook op ‘blauwe dagen’ er altijd voor elkaar zullen zijn.

Weet je nog dat jij me zei dat wij nooit zouden vluchten als een van ons loopt door de regen en nooit meer kijkt naar hoe het leven is in de zon. Weet je nog dat jij me zei dat jij d’r altijd bent als ik je nodig heb
Nee, ik ben het niet vergeten, nee
Wat jij me ooit hebt gezegd

Om heel eerlijk te zijn had ik nooit verwacht dat deze periode ons zo sterk zou kunnen maken. Waar ik altijd zei dat als het niet goed met mij ging ik terug kon vallen op familie en vrienden bleek dit toch anders te zijn.  Zij vonden het vaak lastig hoe zij met mij moesten omgaan. Maar mijn man, hij was er altijd op zijn eigen manier. Een theetje als ik in de nacht niet kon slapen. Maanden lang eten voor mij koken omdat ik het gewoon niet kon. En niet te vergeten een luisterend oor als ik die nodig had.

Blauwe dag, als het dondert
En valt de hemel naar beneden, ben ik hier bij jou alleen
Blauwe dag, één seconde
Laten we dansen tot de morgen en de lucht weer opengaat


Fiets met jou mee door heel de stad
Als jij dat wil, nou, dan doe ik dat
Ik ben hier op je blauwe dag
Blauwe dag, één seconde
Laten we dansen tot de morgen en de lucht weer opengaat

Wanneer ik geen hoop meer had herinnerde hij me eraan waar ik voor leef. Hij attendeerde mij op de kleine dingen die me een beetje geluk gaven. En sleepte me mee als ik de hele dag in mijn bed wilde blijven. Hij gaf mij ‘opdrachten’ zodat ik even de deur uit ging maar begreep het ook als het even echt niet ging. Hij is alles wat ik nodig heb op een blauwe dag. En ik hoop dat ik de rest van mijn leven alle blauwe dagen met hem mag delen. Dat hij er is op mijn blauwe dagen en dat ik er voor hem mag zijn op die van hem.

Weet je nog dat jij me zei dat jij d’r altijd bent wanneer ik ergens val
Nu lig ik zelf op de grond en ben ik diegene zonder licht in een donker dal. Ik ging van de top van de wereld naar de plek waar ik niemand ken. Nee, ik ben het niet vergeten, nee wat jij me ooit hebt gezegd

Ik was er voor jou toen jij een aantal jaar geleden diep viel in een dal. En nu ben ik zo ontzettend blij dat jij er voor mij bent nu ik daar lig. In dat hele donkere dal. Ik ging van de top van de wereld naar een plek waar ik niemand ken maar jeetje wat ben ik ontzettend blij dat jij hier bent !

Blauwe dag, als het dondert
En valt de hemel naar beneden, ben ik hier bij jou alleen
Blauwe dag, één seconde
Laten we dansen tot de morgen en de lucht weer opengaat

Been torn apart. Steeds voelen de dagen als woest en boos. Dat de pijn van vroeger die ik meemaakte, keer op keer herleef. But the worst is over, now. Als ik echt realistisch kijk, is datgene wat ik meemaakte, al voorbij. Door het ergste ben ik geweest. Ik moet er alleen nu nog één keer doorheen om mezelf de vrijheid te geven en te kunnen leven in geluk. Die tijd is een tijd van vallen, opstaan en verscheurd worden door al het duistere. And it hurts, but in time, I know that we will recover.

2020 is net begonnen, en ik heb nu al een favoriet liedje, dat me enorm geraakt heeft. Een liedje uit 2013, van Katy Perry. Het leven had haar een flinke klap in haar gezicht gegeven, en in dit liedje beschrijft ze hoe ze zichzelf weer bij elkaar raapte, letterlijk stap voor stap.

“By the grace of God (there was no other way)
I picked myself back up (I knew I had to stay)
I put one foot in front of the other and I
Looked in the mirror and decided to stay
Wasn’t gonna let love take me out
That way”

Zelf heb ik een poosje terug eenzelfde moment mogen ervaren, dat ik na een flink diep dal in de spiegel keek en opeens dacht: ik wil NOOIT meer ZO kritisch op mezelf zijn. Ik mag op deze wereld zijn, ik mag mezelf zijn, ik mag fouten maken en ik mag leven! Waarom eigenlijk niet? Dit is wie ik ben! Dit is hoe ik bedoeld ben!

“I know I am enough
Possible to be loved
It was not about me
Now I have to rise above
Let the universe call the bluff
Yeah the truth will set you free”

Plotseling voelde ik dat ‘Ik ben genoeg’ de echte waarheid is, en dat het universum of wat daarboven ook is dat groter is dan onszelf, me daarin ondersteunt. Ik voelde dat ik mezelf kon vergeven, zoals God mij altijd zal vergeven. Al is het maar omdat al mijn dagelijkse fouten en dwalingen uiteindelijk voortkomen uit mijn liefde, en mijn enorme verlangen om het juiste te doen voor de ander. Ik mag nu ook het juiste gaan doen voor mezelf: mezelf ook ontvanger maken van mijn liefde. Dankjewel Katy Perry, voor dit prachtige lied!

Aftiteling Maaike

Als ze huilt en niet lacht. Diep van binnen werd van alles aangeraakt toen ik het nieuwe nummer van Maan luisterde. Zo stond ik jarenlang op en ging ik weer naar bed. Verzamelde ik de dag door tranen om ze alleen onder de dekens eruit te laten komen. Lachte ik iedere dag weg, wat er zo diep van binnen schuil ging. Stukje bij beetje leer ik, dat ik niet hoef weg te lachen, maar tranen mag laten zijn. Ze laat het los.

Met een kop koffie zit ik aan de eettafel. Ondertussen vult muziek de ruimte en kom ik even helemaal tot rust. Heerlijk momenten vind ik dat. Goede muziek doet veel met je gevoel. Vaak zoek ik de nummers zorgvuldig uit en ik heb voor allerlei momenten ook andere afspeellijsten gemaakt. Dit zodat ik niet eens echt hoef na te denken wat ik aanzet.

Regelmatig ga ik door mijn muziek heen, verwijder ik nummers, voeg ik toe. Met vrienden deel ik regelmatig mooie nummers. Dan sturen we elkaar een nummer voor een bepaald moment en dat voelt heel fijn, want de teksten uit de nummers raken dan zo. Ik merk ook daarin dat als ik me bijvoorbeeld heel slecht voel, en een krachtig nummer op zet, ik me vaak al een stuk beter ga voelen.

Muziek doet dus zoveel naar mijn inziens en ik wil je oproepen wanneer je je rot voelt, muziek aan te zetten, dat je uit je dal trekt. Een vrolijk nummer met goede en sterke tekst kan je bijvoorbeeld goed helpen om uit dat dal te komen. Of wanneer je je verdrietig voelt, helpt het om je wat vrolijker te maken. Snelle en gehaaste muziek maakt je al gauw gehaast waardoor je je nog onrustiger kan voelen.

Een tijdje terug vroeg ik ons team van bloggers of zij een favo nummer hebben. Hieronder kun je het lijstje vinden.

Fave Naomi:

Fave Anouk:

Fave Suus :

Fave Shirl:

Fave Lau:

Fave Remco:

Fave Bernice:

Wat vind jij van deze nummers? Enne, wat is jouw favoriete nummer?