Hij draait door, de keiharde wereld, waar je werkelijk helemaal niks tegen in te brengen hebt. Je leeft. De ene dag kan gevuld worden met de mooiste parels waar je niet uit wilt verdwijnen en de andere dag kan de dag zo´n zwarte rand hebben, dat je het liefst hebt, dat ´ie nooit meer terug komt.

Maar hoe moeilijk het ook is, we leven. Ik leef – jij leeft.

In een – van de voor mij al – zware dagen in de kliniek, die voor mij niet zwarter kon lijken, kunnen er werelden zo naast elkaar staan. Ik lag die bewuste middag op mijn bed. Het was stil om mij heen en voor even liet ik de stilte toe. Iets wat ik ontzettend eng vind. Want bij stilte komen er teveel heftige gedachten naar boven. Maar voor dat moment was de stilte perfect.

Haar hoorde ik. Gegil, angst, boosheid. Het klonk als machteloosheid. En in een fractie van een seconde sprong ik op om mijn raam te openen. Haar herkende ik. Ik wilde, ik moest, ik zou. Mijn arm om haar heen. Maar dat verdomde raam kreeg ik niet open. Niet veel later ben ik door de gangen gaan rennen en schreeuwde ik tegen de verpleegkundige dat ik echt zo terugkwam.

Samen hebben we daar op het parkeerdek gezeten. Arm in arm. Het was okay. De pijn, de angst. Al het verdriet mocht er gewoon voor even zijn. Ik kon niet meer dan zijn, mijn armen om haar heen slaan en warmte geven.

Nu ik het zo schrijf, krijg ik opnieuw tranen in mijn ogen. Want de wereld draait door. Een wereld waarin we niks in te brengen hebben. Een wereld waarin er zo onwijs weinig mogelijk lijkt te zijn om psychisch vooruit te komen. Vaak vanuit boekjes, vaak niet gericht op jou als persoon.

Laat nooit, maar dan ook nooit los. Er is een oplossing. Hoe moeilijk en oneindig deze ook lijkt. Samen vechten we. Samen – voor altijd!

( Overigens wil ik mezelf nu helemaal niet als perfect neerzetten, maar meegeven, dat je om je heen kunt kijken. Want een strijd kan soms zo alleen en moeilijk zijn. Zo zwaar en soms is net die arm van iemand om je heen extra nodig. Doe maar, durf maar. )

Eén gedachte over “Je staat niet alleen – nooit”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *