Afgelopen zondag heb ik mijn eerste blog geschreven voor MJZENV. Heel spannend, maar tegelijkertijd ook heel erg leuk. Binnenkort komt deze ook online. Vanaf nu hoop ik dit wekelijks te mogen en kunnen gaan doen. Dit is namelijk al een droom die ik langer had, maar steeds niet goed wist uit te voeren. Misschien wel omdat ik het juiste platform nog niet had gevonden. Toen Shirley mij vroeg om mij jullie te komen bloggen heb ik niet heel lang getwijfeld en vrijwel direct ja gezegd.

Bij deze zal ik mij even voorstellen. Ik ben Rina Dekker, blondine (met hier en daar wat grijze haren) van bijna 45 lentes jong. Alleenstaande moeder van 3 unieke dochters van 16, 21 en 24 jaar jong. Voor wie kan rekenen, gefeliciteerd, ik was inderdaad een jonge moeder. En daar heb ik tot op de dag van vandaag geen seconde spijt van gehad. Soms heb ik wel gewenst, dat mijn kinderen een makkelijkere opvoeding hadden gekregen, dan ze nu hebben moeten doorlopen, maar je hebt het in het leven helaas niet altijd uit te kiezen.

Op dit moment ben ik officieel in de ziektewet, omdat ik 30 oktober 2018 burn-out ben gevallen op mijn werk en mijn contract per 31 augustus 2019 eindigde. Mijn burn-out ging al vrij snel over op een depressie, waar ik nog herstellende van ben. Begin dit jaar heb ik in overleg met de arboarts een uitgebreid persoonlijkheidsonderzoek laten doen. Ik wilde weleens weten, welke geesten uit mijn verleden, mij toch steeds zo dwars zaten. Laten we zeggen, het waren er genoeg. Hiervoor volg ik nu 1x per week, tot en met juli 2020 schematherapie bij PsyQ in Hilversum.

Naast deze psychische problemen hebben mijn ouders mij lichamelijk ook niet al te stevig in elkaar geschroefd. Ik voel me soms net een IKEA bouwpakket, waar een aantal boutjes en moertjes aan ontbreken. Ach wat wisten zij in die tijd. Ze waren ook nog jong, 19 & 20 om precies te zijn. Het is genetisch bepaald, zullen we dan maar zeggen. En ze deden het vast en zeker met de beste bedoelingen. Mijn vader had in die tijd niet kunnen vermoeden dat zijn genen het sterkt zouden zijn. Van hem kreeg ik de fibromyalgie, de artrose en hoogstwaarschijnlijk ook de lichte vorm van scoliose mee. Mijn moeders genen waren iets minder aanwezig, van haar kreeg op mijn 37e de osteoporose mee. Ik vond het genoeg.

Dat mijn darmen ook niet altijd doen, wat ze moeten doen laat ik maar even voor wat het is, want ik weet toch dat er Prikkelbaar darmsyndroom in de familie voorkomt. Dit beestje behoeft van mij geen verder onderzoek. Ik let in verband met mijn andere diagnoses toch wel op wat ik wel en niet eet. En daarnaast vind ik het woord “syndroom” echt totaal niet bij mijn kronkelige darmenstelsel passen.

Aangenaam kennis te maken. Met het schrijven van mijn blogs neem ik jullie graag mee op een reis door mijn leven, met alle gemakken, pijnen en blokkades erin. En hoop dat jullie mij gedurende deze reis steeds een stukje beter gaan leren kennen. Volg je mij al op instagram @rinaschrijfthaareigenverhaal ?

Maar ook hoop ik, dat ik met het schrijven van de waarheid, over mijn pijnen en blokkades, een open podium kan zijn. Een podium voor jou en de mensen om je heen, eigenlijk voor iedereen die te maken heeft met stigmatisering en taboes in het leven. Want laten we heel eerlijk zijn, dat zou toch anno 2019 niet meer nodig hoeven zijn?

Moeder van 3 dochters, vriendin van een stuiterbal, in gevecht met lichamelijke pijnen door fibromyalgie en artrose, herstellend van een burn-out en depressie, in therapie om psychische problemen onder controle te kunnen houden, schrijft graag over alles wat haar bezig houdt.

2 gedachten over “Even voorstellen.. Rina!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *