Dat was vroeger de zomervakantie.
En die vond ik altijd te kort.
Maar nu volwassen enzovoort.
Zes weken.
Geen vakantie.
Zes weken.
In zes weken tijd is mijn vader dood ziek geworden.
In zes weken tijd hebben we afscheid moeten nemen van (o)pa Linting.

Vroeger vond ik 71 al echt heel oud.
Bejaard.
Maar opa Linting was tot voor die 6 weken helemaal niet bejaard.
Ok, hij had parkinson maar daar viel mee te leven.
Maar vóór die 6 weken deed hij alles zelf.
Ging er zelf nog op uit.
Hield zijn vogels netjes bij.
En ook zijn huis was spik en span.

In 6 weken tijd is mijn vader door de kanker in bezit genomen.
Van alles naar niets in slechts 6 weken.
En het ziekenhuis wist maar niet wat en hoe.
Hoe dan?
Je ziet toch dat onze vader achteruit gaat!
Dat kon niemand onopgemerkt blijven!

Inmiddels zijn we wel een beetje ervaringsdeskundigen als familie.
Nog geen 4 jaar geleden onze moeder langzaam weg zien gaan en nu binnen 6 weken onze vader.
En niet te vergeten opa!

Pap je was een vent uit duizenden.
Mam had de ziekte niet verdiend.
Jij had de ziekte niet verdiend.

Ik hoop dat mama bij de hemelpoort stond te wachten met open armen en dat tante weer elke zaterdag tot vervelens aan toe op de koffie komt om 10.30.

Alleen koffie he.
Bier daar hield je niet van.

Proost pap🍻

❤ Remco

2 thoughts on “Zes weken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *