Fertiliteit

Niet zwanger – 365 dagen verder zonder getrappel in mijn buik

Pinterest LinkedIn Tumblr

Ergens heb ik het altijd geweten, maar toch houd je hoop. Om mij heen hoorde ik alleen de positieve verhalen. Stellen die binnen no-time zwanger waren en gezonde kindjes op de wereld zetten. Maar waarom lukt het bij ons niet dan?  Wat is er mis met ons? Of is er niks mis met ons, maar is de tijd gewoon nog niet rijp? Zal het ons ooit gegund zijn of blijven we voor altijd met zijn tweeën? Waarom ben ik niet zwanger? De tijd zal het leren, zullen we maar zeggen.

365 dagen geleden

31 december 2020 besloten wij ervoor te gaan. Het jaar sloten wij af door de anticonceptie in de vuurkorf te gooien en voor een kindje te gaan. In ons achterhoofd houdend dat dit natuurlijk niet binnen een paar maandjes zou zijn en dat het best een tijdje kon gaan duren. Op dat moment was ik nog druk bezig met mijn deeltijd behandeling voor mijn vermijdende persoonlijkheidsstoornis. Volgens veel mensen zou het dus misschien niet de juiste tijd zijn om deze beslissing te maken. Maar wij wisten het zeker. Dit wilden wij al zo lang en hadden het er al zo vaak overgehad. We hebben het super fijn met zijn tweetjes en voor nu is het helemaal oké, maar in de toekomst willen wij graag een kindje; dat hebben we eigenlijk altijd wel geweten. (lees blog; Help ik heb een kinderwens)

Verschillende scenario’s

Ergens voelde ik altijd al aan dat het bij mij niet vanzelf zou gaan. Vreemd dat je zo iets kunt aanvoelen, maar het heeft altijd in mijn hoofd gezeten. Toen we besloten ervoor te gaan dachten we na over verschillende scenario’s. Wat als het wel meteen zou lukken; hoe zouden we dat dan doen met mijn behandeling, enz. We praatten hier samen over en waren het al snel eens dat het beter met me ging én we daar zeker wel uit zouden komen. Ook hielden we rekening dat het misschien wel even zou duren. De anticonceptie moest uit mijn lichaam en ik moest ook nog stoppen met al mijn antidepressiva. Op dat moment slikte ik twee verschillende middelen waarvan ik de ene zelf al cold turkey gestopt was in december. In overleg met mijn psychiater besloot ik al snel dat ik ook met het andere middel graag wilde stoppen. Waardoor ik in maart al geheel op eigen kracht, zonder hulp van antidepressiva, door het leven ging. En dat ging verbazingwekkend goed.

De onzekere eerste maanden van een kinderwens

In de maanden die volgden, balanceerde ik continue tussen ‘alles doen om het te laten lukken’ en ‘gewoon normaal doen’. Ik haalde extra vitamines die een mogelijke innesteling zouden kunnen bevorderen, deed LH testen en hield alles bij in een appje. Meerdere keren dacht ik dat het zover was en hoopte ik op een positieve test, maar helaas…steeds weer bleek het toch niet zo te zijn en was ik niet zwanger. Maar dat was oké, want hé, we hebben het ook leuk met zijn twee. Ik ben nog druk met mijn behandeling en al die jaren anticonceptie en die antidepressiva van de afgelopen tijd zullen hier ook wel invloed op hebben. We geven het tijd; we genieten van het samen zijn en met de tijd zal het wel komen.

Niet zwanger en 365 dagen verder

Ondertussen zijn we een jaar verder en hebben we besloten in januari de stap te gaan zetten om naar de huisarts te gaan. Ik heb enorm lang getwijfeld of ik nu al een blog wilde schrijven hierover, omdat we nog maar ‘ even’  bezig zijn vergeleken met andere stellen. Maar als ik naar mezelf kijk, merk ik enorm dat ik behoefte heb aan informatie rondom deze fase en dat hier niet zoveel over te vinden is, omdat er niet zoveel over gesproken wordt naar mijn idee. ‘Geef het de tijd’ en ‘het komt wel’ zijn dingen die ik vaak te horen krijg. En natuurlijk dat zal vast ook zo zijn, maar bij deze fase komt ook onzekerheid kijken en die is in het afgelopen jaar met de maand én met elke negatieve test groter geworden.

Een nieuw jaar met hopelijk meer duidelijkheid

We hopen in januari wat dingen te kunnen gaan uitsluiten en wat meer duidelijkheid te kunnen krijgen. Natuurlijk hopen we dan, zoals iedereen zegt; ‘Het wel komt en we het gewoon wat tijd moeten geven’. Tijd geven we het zeker. Dat het nog niet is gelukt, is oké. Maar is ook verdrietig en zorgt ook voor onzekerheid. En daar wil ik eerlijk over zijn en wil ik middels deze blog delen. We willen graag een kindje, als het ons is gegund mettertijd. We geven het tijd en genieten nu nog van het samen zijn.

To be continued……

Heb jij ook een kinderwens? Neem eens een kijkje op de website van Freya voor meer informatie over bijvoorbeeld je cyclus, onderzoeken, behandelingen, etcetera.

Aftiteling Ingenborgh


Author

Werken aan herstel is niet gemakkelijk daar weet ik alles van. Elke dag vecht ik nog om mijn depressie en burn-out te boven te blijven. Na een afgeronde deeltijd behandeling ga ik nu weer op eigen kracht verder. Benieuwd hoe dit me vergaat ? Lees dan mijn blogs.... I keep you posted !

Write A Comment

Pin It