Een aantal weken geleden schreef ik over mijn zwangerschap icm EMDR >> mamaandag zwanger en emdr
Vastbesloten was ik om het aan te gaan, ik had immers al eerder kopjes koffie met mijn demonen gedronken, dus ik kan dat aan.

Na de intake bij een, voor mij nieuwe organisatie, had ik iedere maand van dit jaar een gesprek met mijn nieuwe psycholoog. Ik heb een hele goede klik met haar en daardoor ook het vertrouwen in haar dat zij EMDR tot een goede afloop kan brengen.

Daarnaast startte ik ook alvast een e-health module ‘trauma’. We hebben dat samen doorgenomen en het leek erg op de vaardigheden die ik geleerd heb in de kliniek vorig jaar dus het leek mij een goede om die te volgen zodat ik een soort van opfriscurcus heb naast de EMDR sessies.

De module gaat over emoties, grenzen, veiligheid en ‘the window of tolerance’. Heel basaal: Wat zijn emoties, wat voor functie hebben die, hoe ga je er mee om? Hoe gaat het me jouw spanning, wat doe je als die te hoog is en wat doe je als die veel te laag is? Hoe voorkom je hoge en lage spanning en hoe zorg je dat je binnen die ‘window’ blijft?
Het laatste hoofdstuk, veiligheid, daar moet ik nog aan beginnen.

EMDR
Begin juli startte ik met de EMDR sessies. Als allereerst behandelden we mijn angst voor EMDR. Wat nieuw voor mij was is dat ik een kleur in een lichtbalk moest volgen en ondertussen pulsators in mijn handen had. Het lichtje in de lichtbalk kan ingesteld op mijn behoefte. Als die te langzaam gaat, dan heb ik nog genoeg tijd om stil te staan bij het trauma, maar als hij te snel gaat, dan kun je die niet meer volgen.
Belangrijk is dus om die in te stellen.

In deze sessie daalde mijn spanning voor dit beeld en de flashforward. Ook kreeg ik meer vertrouwen in mijzelf: ik kan dit aan! Daarnaast ook (meer) vertrouwen in mijn psycholoog. Zij stopt als ik zeg dat ik héél even wil stoppen, zij vind het oké als de tranen blijven stromen en ik er even geen woorden aan kan geven.

Wat ik niet aan zag komen is dat ik daarna 2 dagen migraine had. Waar dit aan lag weet ik niet exact. Het kán vanwege de zwangerschap zijn (maar wel maf aangezien ik in de eerste 3 maanden ook geen migraine had gehad), maar het kan ook zijn dat het na EMDR komt (van de sessie zelf of van het lichtbalkje).
Enfin, ik kon geen medicatie innemen vanwege de zwangerschap dus ik moest de migraineaanval uitzingen. Dat was echt hels.
Het voelde voor mij niet goed voor de baby om dit nog een keer te doen. Normaal gesproken zet ik áltijd door, ga ik finaal over mijn grenzen en ken ik geen ‘stop’.

Ik wéét dat het niet gezegd is dat ik na de volgende EMDR sessie weer migraine ga krijgen, maar voor mij was dit een grens. Een week later kwam ik pas weer op krachten, terwijl ik 2x 2 uren in de week EMDR zou gaan krijgen. Die tweede keer in de week ging ik dus deze keer sowieso niet redden en het is zo dat dat wel een pré is om de EMDR goed te laten werken.

Dit heb ik met mijn psycholoog overlegd. Hoewel zij mij nog probeerde te overtuigen dat we mijn ‘werkgeheugen’ ook op een andere manier kunnen gaan belasten (een sommenreeks geven, ritmes maken met mijn hand etcetc) durfde ik het niet op deze manier aan.
Eerder heb ik EMDR gehad en na iedere sessie kreeg ik migraine (het verschil was dat ik toen niet zwanger was en dus gewoon medicatie in kon nemen) en volgde ik ook geen lichtje in de lichtbalk.

Het was een lastige keus maar ik sta er 100% achter.
De 2×2 uren EMDR werden ingeruild voor 2×1 uur in de week samen de online module trauma door te nemen en daarnaast is er ruimte voor ventilerende gesprekken.
Op dit moment goud waard, ik merk dat het helpt om over bepaalde dingen die recent gebeuren, even te ventileren en dat zij mij eigenlijk bevestigd dat ik zó ontzettend veel geleerd heb en dat kan toepassen.
Het geeft mij een positief zetje in de rug zodat ik met meer vertrouwen weer verder kan. Afgelopen woensdag had ik mijn laatste afspraak.
Volgende week heb ik nog een evaluatie en denk ik dat mijn therapie er, voor nu, op zit. Inmiddels heb ik een traumatest gedaan en heb ik weer gezien dat de rode lijn aan traumaklachten weer een beetje gedaald zijn.

Herstellen gaat niet lineair. Ik merk dat hoe gemotiveerd je ook bent, de omstandigheden soms maken dat je andere keuzes moet maken. Soms komt dat bar slecht uit. Maar waar een deur dicht gaat, gaat er ook weer eentje open. Ik ga me nu volledig richten op de zwangerschap.

2 thoughts on “Mamaandag: Zwanger en EMDR #2

  1. Dat lijkt me echt een heel erg moeilijk besluit, maar ik denk dat je zelf het beste voelt wat goed is voor jou én je kindje. Overigens vond ik die lichtbalk echt heel irritant, bij EMDR. Ik volgde liever de vingers van de psycholoog.
    En dat je moet bijkomen, schijnt heel ‘normaal’ te zijn. Ik werd de eerste keer gewaarschuwd dat ik de drie dagen na de sessie niet te veel mocht plannen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *