Over een depressie wordt steeds opener gesproken, maar veel kanten blijven toch onbelicht. Eén van de dingen die in de taboesfeer blijft hangen is dat wat een depressie met je seksleven doet/kan doen. We willen bij MJZENV die onderwerpen wel bespreekbaar maken, dus vorige week heb je een blog kunnen lezen over dit thema. Vandaag kun je deel twee lezen en volgende week deel drie.

In mijn vorige blog had ik het over hoe een depressie je seksleven in positieve zin kan beïnvloeden. In deze blog vertel ik over de donkere kant ervan. Met een depressie voel je je vaak al minder goed dan anderen, zou je misschien het liefst de hele dag in bed liggen en je afsluiten van de hele wereld. De kans is best aanwezig dat je dan ook totaal geen zin hebt in polonaise aan je lijf.

Ook bij mij zit er een donkere kant aan mijn seksleven, ondanks dat het over algemeen behoorlijk goed is. Vroeger ben ik misbruikt en daardoor moest ik niets van mannen hebben. In het begin van onze relatie merkte ik dit ook richting mijn man: ik moest zelfs niets van hen hebben. Door mijn huidige depressie komen de angsten en gevoelens van toen weer naar boven en kan ik bepaalde handelingen niet hebben. Dan bevries ik of ga ik ineens huilen, terwijl ik dat helemaal niet wil. Want ondanks de angst en het verdriet geniet ik er dan wel van.

Toch ga ik hierdoor twijfelen aan mezelf, omdat ik een behoorlijk negatief zelfbeeld heb. “Zal ik wel goed genoeg zijn? Zal mijn man het wel fijn vinden wat ik doe? Vindt hij me nog wel mooi?” Het zijn toch dingen die (bijna) dagelijks door mijn hoofd schieten. Die gedachten maken het toch moeilijker om zin te krijgen in seks. Het is niet zo dat ons seksleven onder druk staat. Ik ga vaak eerder naar bed, dus ik slaap vaak ook al. Het is ook niet het geval dat “het” elke dag moet. Nee, zeer zeker niet. Het is belangrijk in onze relatie, maar zeker niet het belangrijkste. Het heeft onze vertrouwensband wel sterker gemaakt.


Author

Write A Comment