Hoe pak je de draad weer op na een heftige terugval?
In de afgelopen weken had ik het zwaar (en zwart) en wist ik, van álle geleerde vaardigheden die ik in Leeuwarden had opgedaan, even niet meer wat ik in moest zetten.

Mijn lijf was verdoofd, ik voelde helemaal niks en verder was het zwart.
Ik voelde me ontzettend ver weg en moest heel veel moeite doen om erbij te blijven. Tegelijk was ik ook écht kapot en sliep ik heel veel bij.
Het was zo wazig in mijn hoofd dat ik ook niet meer wist of ik nu geslapen had en nachtmerries had, of dat ik wakker was en herbelevingen had.

Uiteindelijk raakte ik in paniek van het verdoofd voelen en probeerde mijn lichaam allemaal -veilige- prikkels te geven. Onverhoopt.

Afgelopen vrijdag had ik mijn allereerste kennismaking met een nieuwe psycholoog en ik vertelde haar dan ook dat het over het algemeen in een stijgende lijn gaat, maar dat deze week mij een rukkaart gaf. (Lees: wankelen als je wilt weten waar dat over gaat)

Ze zei me dat ik na de heftige gebeurtenis mezelf best de tijd mag geven om het allemaal een plekje te geven en weer te herstellen. Met PTSS heb je nu eenmaal een kwetsbaarheid en duurt het even wat langer om te herstellen.

Dat gaf me rust. Ik mág slapen, ik mág de boel de boel laten en mag gewoon even de tijd nemen. Ik hoef me niet over een kwartiertje weer goed te voelen en leg mezelf dat ook niet langer meer op.
Wat was dat fijn zeg. Accepteren dat wat er gebeurd was, gebeurd is en dat ik de tijd mag nemen om weer de oude Suus te zijn.

Tijd inplannen om te rusten. In de laatste week in Leeuwarden was dat zelfs voor mij verplicht. 2 x 1 uur rusten per dag. Als je al je reserves verbruikt ben je veel verder van huis.

Ik ben er nog niet, maar de piek van het verdoofd voelen is al sterk afgenomen en beetje bij beetje pak ik de draad weer op.

Ja, dat is ook zelfzorg. De tijd nemen om te herstellen.

Liefs,

Suus


4 thoughts on “Draad oppakken

  1. Goed om te lezen dat de piek voorbij lijkt. En ik ben ook blij om te lezen dat rust verplicht was voor je. Iemand zei pas tegen me dat ik te veel slaap en daarom moe ben. Ik weet zelf heel zeker dat dat niet zo is. Ik ben moe. Ik heb rust nodig.
    Ik hoop dat je snel weer een goede kaart krijgt toegespeeld, de berg op.

  2. Dankjewel! Het maakte me best onzeker. Maar nu ik ervaar dat de hoogste piek weg is, geloof ik er weer in.
    Wat vervelend, ja, je kent jezelf het beste, als je meer slaap nodig hebt, dan is het ook maar even zo.
    Weet van mezelf ook dat ik overdag ook niet in slaap val als het niet nodig is.

  3. Wat mooi dat je nieuwe psychologe je meteen begreep. Ja, vaardigheden zijn allemaal heel goed, maar soms gáát dat niet, en kunnen we onszelf nog meer uitputten door steeds maar vaardigheden te proberen inzetten. Jouw lichaam wist duidelijk wat je nodig had en gelukkig heeft je psychologe je daarin aangemoedigd om ernaar te luisteren. Goed dat jij dat doet, en geef jezelf ale tijd en ruimte om te bekomen!

    1. Inderdaad, door alle vaardigheden die ik inzette, zorgde voor nóg meer uitputting. De woorden (en advies) van mijn nieuwe psychologe hebben me goed gedaan. Rust en dan weer verder. Bedankt voor je lieve woorden! Liefs, S.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *