Over een depressie wordt steeds opener gesproken, maar veel kanten blijven onbelicht. Eén van de dingen die in de taboesfeer blijft hangen is dat wat een depressie met je seksleven doet/kan doen. We willen bij MJZENV die onderwerpen wel bespreekbaar maken, dus afgelopen twee weken heb je blogs kunnen lezen over dit thema. Vandaag kun je het laatste deel lezen, welke door iemand anders is geschreven dan de vorige twee blogs.

Ik merk op dit moment ook weer dat mijn depressie mijn seksleven beïnvloedt. Ik heb sinds april een nieuwe relatie maar heb al een paar weken totaal geen behoefte aan lichamelijk contact. Elke kus, of kleine aanraking van mijn partner geeft me een heel ongemakkelijk gevoel.

En natuurlijk vind ik het ook fijn om te horen dat ik er goed uit zie, dat mijn partner wel blij is met mij op de momenten dat ik zelf niet blij ben met mezelf. Waarom kan ik dan de momenten van lichamelijk contact zo slecht verdragen?

En waarom vind ik het wel fijn om van vreemden of derden te horen dat ik er goed uit zie. Helaas is het bij mij standaard dat ik in de winter meer kan hebben van andere mensen, en ik me daar meer toe aangetrokken voel als tot m’n eigen partner. Dat brengt ook een schuld gevoel met zich mee. Het heeft dan ook echt niets met mijn partner te maken want ik ben super blij met hem. Maar toch voelt het beter als andere mannen mij vertellen dat ze dingen met me zouden willen doen als dat mijn eigen partner dit zegt.

Ik heb nu een relatie waarin we iets vrijer zijn als in een doorsnee relatie. Wij zijn namelijk van mening dat elke avond het zelfde eten ook een keer gaat vervelen, ookal is het je lievelingseten. Dus wij hebben de afspraak dat we soms ook met andere naar bed mogen, zolang ons eigen seksleven er maar niet onder lijdt. Toch is het vervelend dat mijn depressie er nu voor zorgt dat mijn seksleven eigenlijk op zn gat ligt.

En ik heb contact met een man waarbij het allemaal toch wel seksueel getint is, en op een of andere manier voel ik me daar zoveel beter bij als dat ik me momenteel voel bij mijn partner. Misschien komt dit doordat het contact met die andere man op afstand is, en daar toch niets mee gebeurd. Maar ik voel me wel heel schuldig tegenover mijn partner.

Hij is zo ontzettend lief en doet enorm zn best, ookal ben ik op dit moment totaal onuitstaanbaar. Omdat ik momenteel zo van mezelf walg ga ik ervan uit dat dit bij mijn partner net zo is. Helemaal omdat mijn partner mij ook gewoon in reallife ziet en ik bij hem geen masker op kan houden, zoals ik dat bij die andere man wel makkelijker kan.

Toch heb ik wel besloten om leuke setjes lingerie te bestellen in de hoop dat ik me daardoor weer beter ga voelen en ik ook tegenover mijn partner weer wat zelfverzekerder zal worden en ik me weer kan openstellen tot lichamelijk contact met hem. Ik hou van hem maar walg teveel van mezelf, als ik in de spiegel kijk zie ik alleen maar een onzekere vrouw, en zie ik alleen maar mijn ‘min-punten’. En mijn partner ziet dit niet als min-punten dus ik hoop dat ik ook eindelijk eens van die gedachten af kan komen.

Author

Write A Comment