Op Instagram vroegen we jullie een gastblog te schrijven. Zo stuurde Marie haar gastblog in naar blog@maarjezieternietsvan.nl. Lijkt jou dit ook wat, stuur even een mailtje en wij sturen je informatie.

Sinds de uitkomst van het nummer “Blauwe Dag” is dit hoe ik voortaan mijn donkere dagen benoem. Het geeft meer perspectief dan ‘een rotdag’ want het insinueert dat er zich ergens achter de grijze wolken in mijn hoofd een blauwe hemel verschuilt.

Iedereen heeft van die sombere en weemoedige dagen waarop verdriet uit het verleden opspeelt en je niet weet wat je met jezelf en al die gevoelens moet aanvangen. Bij mij voelt het dan alsof ik opgesloten zit in een bokaal. Mijn hoofd voelt ijl en mistig, ik adem oppervlakkig en voel een enorme druk op mijn borst. Ik weet dat ik moet huilen om van dit gevoel verlost te raken, maar dat lukt niet altijd. Mijn gedachten zijn overal, behalve in het hier en nu en ik heb het heel moeilijk om op zo’n dagen normaal te kunnen functioneren.

Tot over een jaar duurden die blauwe dagen lang en beïnvloedden ze mijn werk, mijn relatie en de omgang met mijn kinderen. Ik liep vast en moest hulp zoeken. Sindsdien ben ik geen tikkende tijdbom meer, maar een kabbelende rivier. Af en toe liggen er grote of kleine obstakels in mijn rivier, maar die veroorzaken nog slechts rimpelingen in het water.

Met de juiste hulpverlening heb ik geleerd om te praten, om mijn verdriet en trauma te ontladen, om de gevoelens gewoon te laten zijn op moeilijke dagen en om te beseffen dat ze voorbij gaan.

Ook mijn partner heeft op deze weg veel bijgeleerd. Ze voelt het aan als ik in mijn bokaaltje zit en dus mentaal onbereikbaar ben. Beetje bij beetje helpt ze om het deksel los te schroeven tot ik de zon weer voel, naar zuurstof hap en terug in het mooie nu beland.

Die lange weg heeft van mij een dankbaar mens gemaakt. Ik besef best wel dat ik nog niet helemaal ben waar ik zou willen zijn, maar ik heb het meeste gereedschap om aan mezelf te werken wel al gevonden. Ook voor mijn Blauwe Dagen ben ik dankbaar, want ze laten me inzien hoe mooi alle andere dagen zijn.

1 Comment

  1. Dat je die nare gevoelens kunt ‘oplossen’ met een huilbui is zó herkenbaar. Alleen die huilbui wil niet altijd op commando, is mijn ervaring. Mooi om jouw ervaring te lezen. Echt grote stappen gezet.

Write A Comment