Doorbreek de stilte Myrthe Onzichtbaar

Glutenvrij eten: de nieuwe hype?

De afgelopen jaren is glutenvrij eten een ware trend geworden. Steeds meer mensen vermijden gluten volledig of zoveel mogelijk, omdat ze het idee hebben dat het beter is voor hun lichaam/huid/algemene gezondheid of om een andere reden. Ik ben van mening dat iedereen zelf mag bepalen wat hij of zij eet. En als je je beter voelt bij het al dan niet eten van gluten, dan veroordeel ik dat niet. Maar ik heb er wel een mening over.

Want iedereen die “ineens” glutenvrij gaat eten, zonder dat er sprake is van coeliakie of een glutensensitiviteit, beseft zich vaak niet wat hiervan de gevolgen zijn voor mensen die wél coeliakie hebben. Of een glutensensitiviteit. Die gevolgen zijn lang niet altijd positief.

Zit je dan, met je goede gedrag
Als je in een restaurant zit en vraagt of jouw maaltijd glutenvrij gemaakt kan worden, betekent dit in veel gevallen dat de keuken schoon moet zijn, er nieuwe messen en of pannen gebruikt moeten worden, enzovoorts. Als je vervolgens wél dat koekje opeet dat je bij de koffie krijgt en de kok ziet dit, dan is de kans best aanwezig dat de kok zich bij het volgende “glutenvrije verzoek” drie keer achter z’n oren krabt.

Ik snap dat best. Immers, als je blijkbaar niet zo heftig reageert op gluten, dan maken die sporen die in de meeste keukens te vinden zijn ook niet zoveel uit. Het probleem ontstaat wanneer iemand met coeliakie een glutenvrije maaltijd bestelt en een kok nonchalant wordt. Voor sommige mensen kan een kruimeltje brood namelijk al leiden tot forse klachten.

Is het wel echt?
Iets anders waar ik zelf enorm veel last van heb gehad, is niet geloofd worden en de angst om niet geloofd te worden. Ik eet al jaren vegetarisch, ik ben fel tegenstander van verspilling en eten weggooien, ik scheid mijn afval, enzovoorts. Met andere woorden: ik ga al jaren heel bewust met eten om. Voor een deel komt dit voort uit mijn eetstoornis. Vegetarisch eten betekende namelijk een vegaburger uit de oven in plaats van een slavink uit een pan vol vette jus.

Ik heb periodes gehad waarin ik E-nummervrij at, periodes waarin mijn warme maaltijden veganistisch moesten zijn en periodes waarin ik alle toegevoegde suikers vermeed. Glutenvrij eten past heel mooi in dit rijtje. Het verschil was echter dat het nu niet voortkwam uit mijn eetstoornis, maar uit een lichamelijke aandoening. En zie maar eens geloofd te worden met een eetstoornis, als je zegt geen gluten te mogen.

Ik denk dat het niet geloven me het hardste heeft geraakt. Dat gaat namelijk niet over praktische dingen, maar over acceptatie, eerlijkheid en oprechtheid. Blijkbaar geloofden anderen niet (meer) in mijn eerlijkheid en oprechtheid.
En ook dit snap ik. Met mijn achtergrond. Met alle psychische shit. Het zou zó logisch zijn als dit gewoon weer een eetstoornisding zou zijn. Was dat het maar. Was het maar zo makkelijk…

Voordelen
Die “glutenhype” heeft -gelukkig- niet alleen maar nadelen. Het gevolg van de toename van het aantal mensen dat glutenvrij eet, heeft geleid tot een toename van het aantal glutenvrije producten. Toen ik een jaar of tien was, had ik iemand in mijn kennissenkring die coeliakie had. Zijn ouders bakten, voor ze op vakantie gingen, altijd meerdere broden voor hun zoon. Simpelweg omdat glutenvrij brood vijftien jaar geleden veel minder te verkrijgen was dan nu.

Iets anders waar ik ontzettend blij mee ben, is dat steeds meer eetgelegenheden standaard al glutenvrije gerechten op de kaart hebben staan. In grote restaurantketens is dit (nog) niet het geval, maar al die kleine, plaatselijke tentjes wel.

Ik ben niet blij dat ik coeliakie heb, maar ik ben wél dankbaar voor de positieve gevolgen van de trend van afgelopen jaren.

Dit vind je misschien ook leuk...

4 Reacties

  1. Myrthe,
    Wat heb je dit weer duidelijk verwoord. Een andere kennis van ons hier in Zeewolde kwam er een paar jaar geleden ook achter dat ze last had van glutenalergie. Sinds ze glutenvrij eet is ze erg opgeknapt en kan ze genieten van haar eten.
    Zo jammer dat er medemensen zijn die het niet snappen als je er niet tegen kunt.
    Vanwege het corona virus hebben we de ingrediënten voor de taart nog niet gekocht. Morgen hopen we weer naar de winkel te gaan.
    Veel sterkte en een lieve groet,
    ArKo

    1. Myrthe zegt:

      Hoi Arie en Koosje,
      Lief dat jullie reageren. Genieten van eten is voor mij nog een brug te ver, maar ik hoop daar op een dag wel weer te komen.
      Ik ben heel benieuwd of jullie ondertussen al de benodigdheden voor het bananenbrood hebben ingeslagen. 😉

  2. Wat heb je dit goed verwoord zeg! Ik zie het ook gebeuren, die ‘hype’, en ik denk dat je gelijk hebt dat het gevaar dan is dat het niet meer zo serieus wordt genomen. Ik snap ook wel wat je schrijft over de ‘voordelen’ van de hype, maar het is inderdaad lastig als anderen denken dat je het niet eet omdat je daar zelf voor kiest. Dit is pure noodzaak voor je en het is belangrijk dat mensen dat snappen.

    1. Myrthe zegt:

      Lief dat je zo begripvol reageert. Want dit is precies de reactie die ik zo graag wil krijgen van mijn omgeving: dat mensen inzien dat ik dit niet “voor de lol” doe, maar simpelweg omdat het medisch noodzakelijk is. Was het maar voor de lol..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *