We hebben allemaal wel eens dat je niet lekker in je vel zit, dat je het gevoel hebt dat alles tegenzit of dat we vanuit een emotie iets hebben gedaan waar je spijt van hebt. Als we blij zijn lijkt niemand er een probleem mee te hebben, terwijl boosheid en verdriet als negatieve emoties gezien worden. Maar hoe ga ik om met deze emoties?

Allereerst is het belangrijk om te zeggen dat emoties een functie hebben en er mogen zijn. Boosheid kan ervoor zorgen dat je je grenzen aangeeft en angst beschermt ons tegen gevaar. Emoties zijn dus eigenlijk wel belangrijk. Alleen soms voelen we een emotie heel heftig terwijl dat misschien niet nodig is, of gaan we impulsief handelen naar de emoties. Daar kunnen soms negatieve gevolgen aan zitten. Daarom is het belangrijk om goed met je emoties om te gaan. Voor veel mensen kan dit lastig zijn. Je leert namelijk deels in de opvoeding hoe je met je emoties om gaat en deels wordt bepaald door je persoonlijkheid. Als je bijvoorbeeld autisme of een andere stoornis hebt wordt het nog ingewikkelder.

Ik ben één van die mensen. Zo vind ik het vaak lastig om verdriet te herkennen, waardoor ik het ook niet zo goed kan uiten. Pas als ik moet huilen dan merken anderen het op en ik pas als ze mij erop hebben gewezen dan herken ik het zelf. Ook vind ik boosheid een lastige emotie. Ik weet nu dat boosheid een teken is dat iemand over mijn grenzen gaat, dus dat het wel verstandig is om er iets mee te doen. Alleen hoe doe je dat?

Dat ben ik nu aan het leren door middel van DGT. Het is nog maar een paar weken geleden dat ik daarmee gestart ben dus of het echt helpt gaan we zien, maar ik krijg nu wel inzichten en handvaten om met mijn emoties (vooral boosheid) om te gaan. Mij is veel verteld over hoe ik effectief met mijn boosheid om kan gaan en dat ben ik nu aan het oefenen. Het idee is dat als ik voel dat ik boos word dat ik dan mezelf stop zet, eventueel een G- schema invul om de situatie te overzien, nadenk wat een effectieve oplossing is en dat vervolgens uitvoer. Echt superlastig en soms lukt het niet, maar soms lukt het ook wel.

Soms moet ik ook gewoon mijn verdriet of boosheid verdragen, het gaat immers altijd voorbij. Dat betekent niet dat ik bij de pakken neer moet gaan zitten of niks mag doen om me beter te voelen, het betekent dat ik het accepteer als ik me niet beter ga voelen en niet impulsief ga handelen vanuit mijn emotie. Ondertussen blijf ik dan wel de dingen doen die moeten of die ik leuk vind.

Ik moet nog veel wat betreft mijn gevoelens, maar ik ben er mee bezig. Er is ook geen goed of fout, iedereen doet het op zijn eigen manier. En ik probeer nu een fijne manier voor mezelf te vinden om met mijn emoties om te gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *