Jayden was van baby af aan al bijzonder. Zo zoet en lief maar ongelofelijk snel met alles. Sliep snel door, Kroop met 6 maanden en liep rond toen hij 10,5 maand was.

Al snel merkten we dat Jayden anders was dan leeftijdsgenootjes. Hij deed dingen op een andere manier. Hij was 2 toen hij begon te praten. Maar hij praatte gelijk ook écht goed, dus echte baby taal. Natuurlijk maakte hij wel eens van een woordje wat anders. Zo was ‘Garsha uitlaten’  ‘Garsha uitluiten’ en ‘barbecueën’ ‘barbekoeien’. Maar verder had hij ook gelijk hele verhalen. Na veel moeite mocht hij eerder naar de peuterspeelzaal. Veel kindjes konden al tot 10 tellen maar wisten niet wat tot 10 bijvoorbeeld was. Jayden kon het nog niet maar toen Jayden tot 10 ging tellen wist hij wel hoeveel alles was. Toen hadden we al zo iets van oké …

Helaas werd daardoor zijn gedrag ook alleen maar vervelender en onhandelbaar. Achteraf omdat hij zich verveelde. Dat zagen we toen nog niet.

Hij was 4 en mocht naar de basisschool. Op de basisschool werd zijn gedrag nog erger. Er kwamen allemaal gedragstherapeuten bij. Want ze snapte er niks van. Hij windt iedereen om zijn vinger maar achter je rug om zette hij de boel op zijn kop. Toen begon het. De school vond het niet langer kunnen, er moest iets mis zijn met hem.

Toen kwamen de onderzoeken want dat moest om hem eventueel naar een andere school te doen. Alleen het probleem was dat hij zo jong was, dat ze de testen niet konden doen die ze eigenlijk wilde doen. Dus werd het een observatie en een IQ test.

Met de uitslag Hoogbegaafd en kenmerken van ADHD en autisme dus veel wijzer werden we hier niet van. Maar omdat het op de basisschool totaal niet meer, werd er voor gekozen in overleg om hem naar speciaal onderwijs te doen. Dat was de beste keuze ooit. Ik kreeg mijn lieve jongen weer terug hij mocht gaan leren en het ging ineens een stuk beter.

Hij zei ook steeds mama hier begrijpen ze me wel. Op de oude school niet. Nu is hij inmiddels 6 jaar, aan de medicatie maar voor hem gelukkig een stuk beter en meer rust in zijn hoofd geeft. Maar wel inmiddels met een label op hem en vooroordelen. Na nieuwe onderzoeken blijkt hij dus inderdaad Hoogbegaafd met Autisme en ADHD. Maar met of zonder die labels is hij voor ons gewoon Jayden alleen dan met een gebruiksaanwijzing. En als je die weet is er weinig aan de hand. Maar toch zal hij altijd mijn lieve kleine zorgzame jongen blijven.

“Dat vinden wij niet raar maar bijzonder”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *