INSPIRATIE Myrthe Onzichtbaar

VOORSTELLEN | Myrthe

Het is een half jaar geleden dat ik hoorde van MJZENV. Vanaf dat moment volg ik de blog en lees ik mee. Ik had nooit gedacht dat ik mezelf op een dag mocht gaan voorstellen als nieuwe blogger op deze toffe website.

Ik ben Myrthe, 24 jaar, een enorme perfectionist en goed in de lat veel te hoog leggen. Mezelf voorbij lopen is mijn tweede (eerste?) natuur, maar tegelijkertijd vind ik ook honderdduizend dingen leuk en stort ik me met mijn kinderlijke enthousiasme graag in nieuwe projecten.
Ik ben creatief, verbaal sterk, heb een liefde voor taal, ontwikkelingswerk, mijn bullet journals, filosofie, politiek, psychologie, rechten, theologie, Tony Chocolonely, pompoen, Blond Amsterdam, halve liters groene citroenthee, koken, bakken, koffie drinken met vriendinnen (of alleen), kaartjes, kaarsjes en boeken.
In mijn vrije tijd spreek ik graag af met vriendinnen, geef ik mijn creativiteit graag de ruimte, leer ik mezelf steeds beter fotograferen en kan ik uren in koffietentjes doorbrengen.

Op het oog lijk ik redelijk normaal te functioneren en mee te draaien in de maatschappij. Na een turbulente jeugd ontwikkelde ik een jaar of tien geleden een eetstoornis. Mijn hele puberteit heeft in het teken gestaan van niet-eten, afvallen en weer aankomen, eindeloos mezelf en al mijn eten (af)wegen, zoveel mogelijk bewegen en calorieën tellen. Halverwege 2018 viel ik weer extreem af en moest ik met behulp van drinkvoeding heel wat kilo’s aankomen. Toen ik deze terugval te boven was en de onbezorgdheid langzaam terugkwam, bleek in mei 2019 dat ik coeliakie heb: een glutenintolerantie. Ook bleek ik slecht tegen lactose te kunnen. En met het krijgen van deze diagnoses stortte mijn wereld behoorlijk in.

Alles wat ik weer durfde te eten, de onbezorgdheid die weer langzaam was teruggekomen, het eten van taartjes bij al die koffies in koffietenten… het kon allemaal niet meer. Ineens werd ik gedwongen om de focus weer op het eten te leggen, terwijl het zo fijn was dat ik het weer wat meer kon loslaten. Het roer moest dus radicaal om, iets waar ik ontzettend boos en verdrietig om ben geweest en met vlagen nog steeds om ben.
In mijn blogs wil ik jullie meenemen in mijn zoektocht.

Mijn keukenkastjes en voorraadkast zijn zo goed als glutenvrij, maar daarmee ben ik er nog niet. Onverwacht uiteten, bij vrienden eten, iets bestellen… niets kan meer “zomaar”. Ik heb de hoop en verwachting dat het uiteindelijk makkelijker zal worden. Dat ik kan leren leven met coeliakie, mijn lactose-intolerantie, vegetarisch kan blijven eten en uiteindelijk met zo min mogelijk eetstoornis mijn leven eindelijk mag gaan leven.

Lees je met me mee?

Dit vind je misschien ook leuk...

1 Reactie

  1. Fijne schrijfstijl heb je, lekker vlot! Ik ben heel benieuwd naar de verhalen over je zoektocht, want het lijkt me dus heel moeilijk, als je nu ‘moet’ focussen op eten, terwijl je daar lang tegen hebt geprobeerd te strijden…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *