Onzichtbaar

Wat doe jij met jouw tranen?

Met dat ik op de fiets stap naar een vriendin, voel ik tranen in mijn buik. Tranen die de hele dag al in mij leven, maar waar ik even geen ruimte aan wilde geven. Ik wilde bezig zijn met fijne dingen. Rommelen in huis, genieten van Raaf en niet ruimte geven aan dat ik tranen had. Maar met dat ik daar geen ruimte aan gaf, stapte ik wel met tranen in mijn buik op de fiets.  

Het stormt ontzettend hard tijdens het fietsen. Voor dat moment helpt het om in alle kracht de tranen eruit te trappen. Ik besef, dat als die harde storm er niet geweest was, ik nog steeds met tranen in mijn buik zat.  

Uiteindelijk kom ik aan bij Naomi en deel ik even dat ik met tranen in mijn buik op de fiets zat, en het nu weer okay is. Het is fijn om het even te delen dat ik die tranen had en dat het ook weer okay was.  

Toch bleef het volgende door mijn gedachten gaan; wat doe je eigenlijk met je tranen? Laat je ze er zijn? Hou je ze in? Doe je net of ze er niet zijn? Er zijn allerlei manieren namelijk om er mee om te gaan. En die wil ik je graag eens voorleggen.  

Want een van de belangrijkste is, dat tranen er mogen zijn. Het accepteren dat je tranen hebt. Geef ze maar een naam. Dan maak je ze niet weg. Op het moment dat jij accepteert dat jouw tranen er zijn, kan het opluchten van binnen en ruimte voor vrijheid.  

Daarnaast is het goed om te delen waar je tranen over gaan. Dit kun je doen met iemand die je dierbaar is. Je tranen hoef je immers niet voor jezelf te houden. Dat is zo alleen. Samen sta je sterk en kom je misschien sneller tot iets waardoor je je tranen los kunt laten.  

Soms is het zo dat jouw tranen echt jouw tranen zijn en ze het daglicht niet te zien hoeven. Niemand hoeft ze dan ook te horen. Dan is schrijven over je tranen een goede oplossing om toch een stukje verlichting te krijgen.  

Tranen mogen er zijn, elk moment dat het nodig is. Geef ze maar de ruimte die ze nodig hebben.  

Dit vind je misschien ook leuk...

3 Reacties

  1. Tranen zijn volgens mij zo belangrijk! Helaas vind ik het zelf altijd heel moeilijk om ze te laten gaan en ben ik koningin tranen inslikken. Voor niemand goed, maar moeilijk af te leren.

  2. Een heel mooi artikel. Ik heb hele periodes dat ik wel zou willen huilen, maar het gewoon niet komt. Dus als het wel lukt probeer ik het er vooral maar even te laten zijn.

  3. Ik heb ladingen tranen. Ook blijde. En meestal komen ze vanzelf, de blijde sowieso. Als ze niet komen, maar er wel echt uit moeten, kijk ik (jaja) een zielig filmpje en dan komen ze vanzelf. Gister had ik een “ik geef mijn grens aan moment” dat verkeerd liep. Ze liepen gewoon over de wangen. Echt dat ik me afvroeg “huil ik?” Om vervolgens het eerste half uur niet meer te stoppen….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *