´Hoe gaat het met je?’…. Even blijft het stil. In mijn hoofd gaan honderd radars af, want die vraag heb ik afgelopen week wel honderd keer gekregen. En elke keer beantwoord ik het met ‘mhmm, het gaat niet zo goed.’ En dat niet zo goed, betekent eigenlijk dat het ronduit slecht gaat. Maar om nou elke keer hetzelfde te herhalen, voelt ook zo stom.

Dan opnieuw gaat de telefoon. Het IHT belt. Die afspraak hebben we staan omdat ik nu die extra hulp eventjes nodig heb, en dat is fijn. Wetende dat ik die dag erna een ‘Zorg afstemmingsgesprek heb’, deel ik haar dat elke keer de vraag ‘hoe gaat het met je’, me de afgelopen weken niet geholpen heeft. Dat het me juist dicht liet klappen. Dat ik errors kreeg in mijn hoofd en liever de telefoon erop gooide dan dat we keken naar wat júíst goed was voor dat moment. Eigenlijk dus een heel belangrijk punt. En zo schreven we beide dit punt op, dat ‘ie sowieso tijdens het gesprek niet vergeten kon worden.

Ik heb in de afgelopen jaren heel wat telefoongesprekken gehad, en vaak ook met zoveel frustratie gezeten. Vaak wist ik dan niet hoe ik het wél wilde. Maar door het bespreekbaar te maken, wat níét werkte, konden we wel samen kijken naar dat wat wel werkte.

Zo spraken we dus af dat er bij mij niet meer gevraagd wordt ‘hoe gaat het’, maar een vraag zoals ‘wat heb je nodig’ of ‘wat wil je bespreken’. Omdat die vragen momenteel veel meer leven en kunnen bereiken in dat wat ik nu nodig heb.

Het was voor mij ook zoeken naar de juiste weg. En keer op keer weer. Want iedere keer weer dat je een ander aan de telefoon hebt, zul je even moeten schakelen. Maar het gaat er om wat jij nodig hebt. Degene achter de telefoon is er voor jou. Dus probeer voor jezelf helder te hebben wat jij nodig hebt en welke vraag daar het beste bij past.

Author

1 Comment

  1. ‘Hoe gaat het met je’ vind ik zó breed. Ik klap er vaak van dicht. Goed dat jullie er nu afspraken over hebben gemaakt, lijkt me. En ja, de vraag wat ik wil bespreken, vind ik persoonlijk een fijne startvraag.

Write A Comment