Om met de deur in huis te vallen, ik ben ook nieuw hier bij deze leuke blog! Op instagram las ik een oproep voor nieuwe bloggers op. Ook deed ik al enthousiast mee met de #40dagenzelfzorg challenge.
Ik stel me graag eerst even aan jullie voor voordat ik het over zelfzorg en zelfliefde ga hebben.

Al eerder was ik begonnen met schrijven op mijn instagram over mijn leven met psychische- en gezondheidsproblemen. Dat beviel mij zo goed, dat ik meteen “ja” zei en de kans aangreep om bij dit leuke team bloggers te horen!
Ik voel mij vereerd en welkom bij dit lieve groepje mensen. Niks moet, alles mag. Echt precies wat ik nodig heb. Vaste dagen werken niet bij mij. Zodra ik wat “moet” leveren, ontstaat er bij mij een bepaalde druk en weerstand. Ook bij dit avontuur. Na heel veel broeden en nadenken ben ik er toch maar voor gaan zitten!

Ik zal mij even voorstellen, want wie is die Stigmalia nou eigenlijk? Ik ben Elisa, ben 30 jaar en woon in Noord-Holland, in de randstad. Ik woon niet in een stad, want ik ben geen fan van drukte. Ik woon op mijzelf samen met mijn kat Semmie. Hij is mijn steun, knuffelkont, stalker en vriend in één.

Het op mijzelf wonen is allemaal mede mogelijk gemaakt door de overheid, omdat ik een Wajong uitkering heb sinds mijn 18de. Ik ben wederom 100% afgekeurd en daar natuurlijk niet trots op. Ik zou niets liever willen dan een studie af kunnen ronden en werken. Ik heb mij hierbij neergelegd voor nu, omdat ik aan mijn 3de keer herstel werk. Wat is dat toch vermoeiend, maar heel erg de moeite waard!
In januari wilde ik niet meer leven en hier zit ik nu enthousiast een blogje eruit te rammen op het toetsenbord van mijn laptop, die sinds mijn 2de mislukte studie, amper gebruikt is.

Wat doe ik dan ik het dagelijks leven? Ik ga 2 keer per week naar therapie, op maandag naar individuele therapie en op woensdag naar groepstherapie. Op dinsdag en donderdag ochtend ga ik naar de dagbesteding. Het zit aan het begin van het bos en is maar 10 minuten fietsen van mijn huis. Lekker laagdrempelig en de begeleiding is zo lief! Ook is het er heel erg gezellig. Niks moet, alles mag. Terugkerend thema in mijn leven. Ik doe dagbesteding in een atelier, waar ik lekker creatief bezig ben en onder de mensen ben.

De #40dagenzelfzorg challenge was een hele uitdaging voor mij. Ik begin altijd heel enthousiast aan projecten, maar met afmaken heb ik heel veel moeite door mijn ADD en chronische depressie. Ook ben ik gediagnosticeerd met borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS), angststoornis en een eetstoornis. Ik ben aan het onderzoeken of ik in plaats van BPS misschien autisme heb, want ik herken mij hier heel erg in sinds ik een vrouw met autisme heb leren kennen op dagbesteding.
Terug naar de challenge, ik zat duidelijk weer op een zijspoor. Ik vond dit een hele leuke en leerzame challenge. Ik heb heel veel geleerd over zelfzorg, de verschillende vormen van zelfzorg en zelfliefde.

Door de betere zelfzorg kan ik heel anders naar mijzelf kijken en voel ik ook weer een vorm van zelfliefde. Zo fijn om dit te voelen, want ik ben de moeite waard. Heel veel vrouwen en mensen met psychische problemen vinden het moeilijk om van zichzelf te houden. Echt heel schokkend, want ieder mens is mooi en uniek op zijn manier! Ik heb juist een hekel aan volggedrag, dus bewonder dat soort mensen juist extra! Anders zijn is mooi en heel dapper juist als je dit durft te laten zien.

Van de challenge heb ik geleerd dat er veel vormen van zelfzorg zijn. Lichamelijke en geestelijke zelfzorg, grenzen aangeven, nee durven zeggen, bewegen, gezond eten, hobby’s uitvoeren en leuke dingen doen. Vaak hebben mensen de neiging geen leuke dingen te doen, omdat ze bijvoorbeeld niet kunnen werken, dus waarom zouden ze dan de hele dag leuke dingen mogen doen? Je moet het jezelf gunnen om leuke dingen te doen, kleine succesjes kunnen ervaren en positieve emoties te kunnen voelen. En dan nog, de hele dag thuiszitten is voor geen mens goed. Gun het jezelf!

Zelfzorg voor mij betekent dat ik niet in mijn bed blijf liggen. Dat ik opsta, ga douchen, mij aankleed en mijn medicijnen inneem bij een ontbijt, ondanks dat ik geen trek heb.
Grenzen aangeven is ook een belangrijk thema bij mij. Ik vind dit heel moeilijk. Ik denk dat veel mensen dit moeilijk vinden. Je wilt de ander niet kwetsen en je wilt dat de ander niet negatief over je denkt. Aan de andere kant ben je diegene niks verschuldigd. Een vriendin moet kunnen begrijpen dat het soms niet gaat en je rust nodig hebt. Rust nemen is erg belangrijk.

Mensen kunnen dan misschien van de buitenkant niet zien dat je wat hebt waardoor je niet “normaal” functioneert, maar door erover te praten kunnen ze je beter begrijpen en zien ze die kant meer! Dat versterkt jullie band alleen maar.

Ik neem jullie graag mee in mijn verdere proces. 

Liefs,

Stigmalia

4 gedachten over “Zelfzorg en zelfliefde”

  • Bij het lezen viel me direct de vraag op of er sprake is van autisme in plaats van BPS. Bij mij werd ook een vermoeden van BPS uitgesproken, maar na gedegen onderzoek bleek er inderdaad sprake van autisme. Nu ik dat, sinds nog maar heel kort, weet, zijn er al heel wat puzzelstukjes op hun plek gevallen.
    Ik ben benieuwd naar je volgende verhalen!

    • Bedankt voor je reactie Naomi!
      Ik heb de diagnose BPS gekregen dmv praten, nooit een echt uitgebreid onderzoek van gehad. Ik sta nu op de wachtlijst voor verschillende onderzoeken, autisme en persoonlijkheidsstoornis. Wachttijd is helaas 4/5 maanden. Dus we zullen zien of het autisme is of autisme in combinatie met BPS. Hoor van veel meiden dat ze verkeerde diagnoses gekregen hebben. Vooral Borderline werden vroeger veel fouten mee gemaakt. Autisme bij vrouwen is redelijk nieuw in de psychiatrie. Gekke is dat ik zelf met dit puzzelstuk dus aankwam bij PsyQ. Liefs.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *