Onzichtbaar ZELFZORG Zelfzorg op Zondag 2020

Zelfzorg op zondag #18

Langzaam ontstaat er een nieuwe “normaal”. Afstand houden, elkaar niet aanraken, weinig tot geen familiebezoekjes… het is allesbehalve fijn. Om me heen merk ik dat mensen, naarmate de tijd vordert, de regels steeds iets minder nauw nemen. Ruimte maken in een winkel lijkt ineens weer net zo moeilijk als twee maanden geleden. Toch moeten we goed voor elkaar én onszelf blijven zorgen. Omkijken naar een ander, iemand zien staan, toch maar even dat berichtje sturen. Heb jij afgelopen week vooral voor jezelf gezorgd of omgekeken naar een ander?

Zelfzorg van Bernice
Al eventjes zit ik niet helemaal goed in mijn vel, waardoor ik voor de blog alles ook wat achter liet lopen. Zo vroeg ik deze week om hulp aan onze medeschrijvers. Zó fijn, en mooi om te zien dat zij mee willen helpen wanneer het even niet lukt. Daardoor merkte ik echt dat er even een last van mijn schouders viel. Ik heb deze week wel even tijd gemaakt om wat blogs in te plannen en vond dat het fijnst om in bed te doen. Lekker warm, met koffie en Raaf die erbij kwam liggen. 
Op donderdag heb ik heerlijk met een vriendin koffie gedronken. We moesten nog wat dingetjes doen, en hebben dat tegelijk kunnen doen. Heel fijn dat ze zo dichtbij woont en we elkaar veel zien. Daar heb ik ook even met haar lieve konijntje geknuffeld <3 

Zelfzorg van Ingeborgh
Deze week stond in het teken van afronden. De muur is prachtig geworden en alles is eindelijk klaar. Ik merkte dat er een klein stukje rust over me kwam. Omdat ik enorm moe was heb ik deze week veel op de bank tv gekeken. Netflix , Ex on the Beach: Dubbel Dutch & Temptation Island (guilty pleasure) heerlijk vind ik dat. 
Ook had ik deze week weer therapie. Ik vindt het persoonlijk erg lastig dat therapie nu digitaal is via beeldbellen. Zeker omdat we nu bezig zijn met een voorbereiding op mijn behandeling schematherapie. Ik vind het lastige stof en het niet echt kunnen praten met mijn psycholoog maakt het niet beter. Maarja ik doe mijn best. Digitale therapie is nog altijd beter dan geen therapie. Vanavond is het date night. Even ontspannen: dat hebben we na al dat klussen wel verdiend. Wijntje erbij, hapjes op tafel en lekker kletsen en wat tv kijken. 

Zelfzorg van Myrthe
Een paar weken geleden gaf ik voor het eerst huiswerkbegeleiding aan een kind, terwijl in diezelfde ruimte de televisie aanstond voor een game die het andere kind aan het spelen was. Geen oortjes, geen koptelefoon, niks. Ik kwam thuis en het leek alsof mijn hoofd uit elkaar barstte. Ik heb dit gevoel veel vaker. Bij mijn ouders staat standaard Skyradio aan -het eerste wat ik altijd deed toen ik nog naar huis ging, was de radio uitzetten. Of ’s avonds de hele avond televisiekijken: ook standaard in mijn gezin van herkomst. De afgelopen jaren heb ik het, als ik thuisthuis was, soms uit willen schreeuwen of die televisie als-je-blieft een avond uit mocht (‘nee’).

Ik heb dit heel lang niet begrepen. Tot twee weken geleden. Ineens viel het kwartje. Het was een zonnige dag en om 19.00 uur deed ik mijn rolgordijnen omlaag. Ik trok het (zon)licht niet meer. En toen snapte ik het: overprikkeling. Er viel ontzettend veel op z’n plaats. Al die geluiden… het is geen “niet willen”, het is “niet kunnen”.  
Ik woon aan een druk verkeersplein en het is nooit stil. Maar sinds deze week zorg ik zelf voor stilte: na veel getwijfel kocht ik een noise cancelling koptelefoon. Wat een opluchting. Eindelijk rust. Ik kan weer ademhalen.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *