Onzichtbaar Zelfzorg op Zondag 2020

Zelfzorg op zondag #7

Wat gingen er stormachtige dagen voorbij zeg! Ergens heerlijk, want uitwaaien. Maar ik merk ook bij mezelf een soort onrust van binnen. Herken je dat? Heerlijk was het wel, dat iedere dag, dwars door de wind de zon even scheen. || Op naar de mooie zelfzorg momenten van onze schrijvers!

Zelfzorg van Bernice:
Iedere ochtend opstaan, was zwaar. Zo maakte ik elke ochtend snel koffie, pakte ik Raaf en dook ik nog even met hem terug in bed om de tijd voorbij te laten gaan. Ik had veel afspraken, die ik heb laten vallen omdat mijn lijf het niet trok. Vermoeid, leeg. Dat bleek ook niet gek uit de bloeduitslagen die ik kreeg. Vrijdag ben ik naar de kapper gegaan om mijn haar te knippen en ik ben heel blij met het resultaat!

Zelfzorg van Ingenborgh:
Deze week stond totaal in het teken van ‘rustig aan doen’. Na mijn epileptische aanval vorige week mag ik geen auto rijden en niet sporten totdat er verdere onderzoeken gedaan zijn. Mijn week bestond daardoor uit veel Netflix kijken en mijn ultieme zelfzorg momentje was een heerlijk bad nemen bij mijn ouders thuis.  Zelf hebben wij helaas geen bad dus dit was voor mij een mooi zelfzorg momentje. Voor de rest was het een rustige week. Maar dat had ik ook nodig. Hopelijk hebben we snel wat meer duidelijkheid en mag ik weer gaan sporten. Dat mis ik nu echt weer. Fijne zondag allemaal, maak er wat van❤

Zelfzorg van Bas:
Vanavond was het weer genieten. Mijn schatje was weer even thuis. Fijn even knuffelen, film kijken en voetbal (lees FC Twente kijken).

Twente won verrassend van AZ en dat gaf ook nog eens een lekker gevoel.

Daarna mijn al sinds ik mij kan heugen mijn alle lievelingsprogramma: Wie is de mol? Gevolgd door Moltolk.

Na moltolk begon de samenvattingen van de wedstrijden. Waaronder dus die van Twente. Dat is lekker even nagenieten. Daar ging ik dus ff voor zitten. Heerlijk zelfzorg na een drukke week werk en geregel.

Zelfzorg moment van Shirl:
Deze week was lichamelijk en emotioneel zwaar. Ik zit nu al een paar weken zonder oxycodon en sinds 1,5 week is mijn paracetamol gebruik gestagneerd van 8 naar 3 per dag. Opzich zou ik super trots mogen zijn en dat probeer ik ook, maar ik merk dat ik het ook zwaar vind. De pijn is enorm en de psychische afhankelijkheid is nog steeds niet oxy-vrij. Zodra ik mijn hoofd ergens neerleg, slaap ik ook, zo moe ben ik van alles. Toch heb ik mezelf ondanks die vermoeidheid afgelopen week naar beneden en de stad weten te slepen voor een kopje koffie of glas muntthee. Als dat geen zelfzorg is 🙂

Hoe was jouw week? Geniet in ieder geval van je zondag.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *