Onzichtbaar

Zijn herbelevingen ergens goed voor?

Als ik me omdraai, besef ik het, de muren zijn wit en alles om me heen lijkt anders dan de avond voor ik in bed stapte. Ik lijk in een heel andere wereld terecht te zijn gekomen. Een wereld van zo´n tien jaar terug. Ik probeer me voorzichtig om te draaien naar herkenningspunten, maar ik zie ze niet. Het maakt me ontzettend bang. Als ik een paar keer diep adem haal, mijn telefoon zoek om muziek aan te zetten en mijn gordijn half verloren open te trekken, zie ik dat ik thuis ben. Thuis in mijn eigen huis en niet terug in de tijd.

Steeds vaker gebeurt het dat ik terug ben in de tijd. Terug op plekken, terwijl ik eigenlijk gewoon leef in 2020. Die momenten maken me bang. Ik wil ze niet herbeleven, maar het gebeurd en ik kan er niets tegen doen. Ze komen, ze gaan. Maar ze komen steeds vaker.

In mijn woonkamer schuif ik de laatste tijd heel wat af. Dan de bank links. Kom ik thuis en lijkt mijn huis niet mijn huis meer, hop, ik schuif de hele boel zo weer anders. Alles om ervoor te zorgen dat mijn huis mijn thuis lijkt. Maar met mijn slaapkamer lijkt het maar niet te lukken. Ik heb er planten staan, er hangen wat dingen aan de muur die ik zelf gemaakt heb. Het is moeilijk om er echt wat van te maken en vooral op zulke momenten te herkennen dat ik in het hier en nu ben, in 2020.

Herbelevingen zijn gewoon ronduit rot. De ene meer dan de andere. Ik wil ze niet herleven, niet nóg een keer er dwars doorheen om hetgeen nog eens mee te maken. Maar misschien is het een stuk van mijn verwerking, zonder dat ik het helemaal doorheb.

Want ergens voelt het, dat hoe vaker je beelden ziet, het beter wordt om naar te kijken. Niet dat dat nu alles honderd keer beter maakt. Maar het wordt wel gezegd. Beelden vaker terug zien. Misschien dat die herbelevingen daaraan bijdragen dan? In mijn stukje verwerkingsproces. Niet leuk, maar wel helpend?

Het zijn zoals gewoonlijk gewoon weer mijn gedachtenspinsels die ik eruit schrijf. Dat wat ik wel vaker doe. Misschien kun je er iets mee, of totaal niks. Dat is ook okay.

Dit vind je misschien ook leuk...

1 Reactie

  1. Mooi geschreven en ik hoop het zo, niet leuk maar wel helpend. Het moet toch een keer overgaan lijkt me. Hoop ik.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *