Steeds meer voel ik je. Je komt op, omdat ik er ruimte voor laat zijn. Niet expres, maar het gebeurt. Alleen ik wil je niet. ´Laat me alleen. Ga weg, laat me los.´ Ik kan me niet herinneren dat ik je vroeg, om mijn lijf binnen te wandelen. Maar ineens, was je daar, zo in mijn lichaam en nam je stukje bij beetje mijn binnenwereld over.

´Laat me los, LOS´. Het zijn drie simpele letters naast elkaar. Maar dat loslaten is niet zo makkelijk. Ik merk iedere dag meer, dat ik me gevangen voel door een draak die me van binnen zo kapot maakt. ´Ga weg, ga gewoon heel simpel weg. Weg uit mijn lijf´. Maar iedere keer als ik dat roep, lijkt het harder, vaster te komen´. Een draak die zich uit in duisternis, wanhoop, boosheid naar mezelf en vooral een heel harde kant die helemaal niet eerlijk is. Je kunt het vergelijken met een depressie of cptss.

En iedere keer hoop ik door het gevecht met therapie, de draak stukje bij beetje te verslaan. Maar ik sta stil. Al weken. En steeds meer neemt de draak me over en wordt mijn binnenwereld weer een donker duistere plek waar de draak zijn slag slaat. Het maakt me ontzettend bang. Bang dat ik straks niet meer durf. Niet meer aanga en het vechten verlies.

Misschien klinkt het wel gek, maar als ik besluit een wandeling te maken in de frisse lucht, volgt de draak me. Ga ik sporten, de draak is bij mij. Steeds meer, steeds vaker. En ik wil het niet meer. Nu niet, nooit niet. Gewoon weg. Weg uit mij. Ik vroeg er niet om, dus ik wil dat het uit me gaat.

Ik strijd nog even, want dat beloofde ik, maar draak, ik verzoek je nu uit mij te gaan. Want ik wil alleen de wereld in. Alleen mijn plannen waarmaken en de wereld ingaan. Jij hoort niet bij mij en ik niet bij jou.

Author

2 Comments

  1. Draken kunnen je leven letterlijk en figuurlijk verzieken. Ik hoop dat je deze snel ergens kunt achterlaten in een drakenasiel.

  2. Zo mooi geschreven en zo herkenbaar. Ik hoop dat het je lukt de draak langzaam aan wat los te laten. En ik hoop dat de draak jou ook los wil laten.

Write A Comment