INSPIRATIE Suus

Er is een weg

Met mijn rug tegen de muur en het dekbed over me heen, zat ik op mijn bed in de kliniek. Tegenover mij zat een verpleegkundige op een stoel en vroeg me herhaaldelijk hem aan te kijken. Om contact te maken.
Beetje bij beetje kwam ik weer in het hier en nu. Zojuist dissocieerde ik middenin de woonkamer en had hij me naar mijn kamer begeleid.

Pasen 2017 staat heel erg in mijn geheugen gegrift. Mijn man en ik hadden een lang weekend weg geboekt via srprs.me. We wisten niet waar we naartoe zouden gaan. Je kunt aangeven hoe je wilt reizen (auto/vliegtuig) en wat de afstand dan mag zijn.
Wij boekten een verrassings roadtrip, kregen in de week van tevoren een leuk mapje thuis gestuurd met wat info, maar het was nog altijd een verrassing waar we naar toe zouden gaan.
We deelden een link met vrienden en familie, zodat zij op de dag van aankomst, ook konden zien waar we zouden belanden.

Vrijdag voor Pasen. Ik kreeg een appje: “Veel plezier in Düsseldorf”
Daar zat ik, op een kil kamertje, met een raam die op een klein kiertje kon. Wanhopig, volledig afgestompt van mezelf en niet veilig voor mezelf, was ik woensdag voor Pasen opgenomen voor crisis op een gesloten afdeling.
De verrassings roadtrip ging blijkbaar naar Düsseldorf.

De wanhoop sloeg me steeds om de oren. Ik liep namelijk klem in mijn behandeling met PTSS. Mijn behandelaar had aangegeven dat hij niet de specialiteit had mij verder te helpen. Bij iedere EMDR sessie dissocieerde ik en kreeg ik – en hij – mij niet in het hier en nu. Iedere keer werd mijn man gebeld en iedere keer kwam hij en haalde hij me weer in het nu.
Zo was er geen behandeling en kon het niet langer doorgaan. Achteraf was ik het met hem eens, maar op dat moment was er kortsluiting in mijn hoofd. Zo had mijn leven toch geen enkele kwaliteit?

Terug naar de kliniek. Bij iedere dissociatie werd ik naar mijn kamer begeleid om daar weer in contact te komen met een verpleegkundige. Op een avond was er weer enorme kortsluiting in mijn hoofd, had een verpleegkundige mij tijdens dissociatie naar mijn kamer begeleid en bleef daar totdat ik weer in contact was.

Iedere keer als ik weer in het hier en nu was, sloeg de paniek toe. Zo ook deze keer. Enorme wanhoop omdat mijn tijd in deze kliniek er bijna op zat en ik niet verder geholpen kon worden.
De verpleegkundige bleef naast mijn bed zitten en vroeg: “Maar als je daar dan niet geholpen kunt worden, waar kun je dan wél geholpen worden?”
Die vraag verruimde mijn blik. Een hele simpele gedachte misschien, maar door alle wanhoop kon ik alleen maar zien wat niet kon en wat niet was.
Hij gaf aan dat er genoeg andere opties zijn en dat ik die -serieus- met mijn behandelaar moest bespreken voordat mijn behandeling daar helemaal stopte.

Zo werd mijn behandelaar waarmee ik EMDR deed, uitgenodigd in de kliniek tijdens het laatste gesprek daar, en bespraken we doelen die ik daar nog had: Samen kijken waar ik wél geholpen kon worden. Daarnaast zou hij een uitgebreide overdracht schrijven zodat ik niet wéér bij de volgende intake alles weer op tafel moest gooien.

Zo werd ik een jaar later opgenomen in de traumaverwerkingskliniek in Leeuwarden. Iets waar ik enorm veel baat bij heb gehad en wat me enorm veel kwaliteit in mijn leven terug heeft gegeven.

Mocht er voor jou een moment zijn in jouw behandeling waar je helemaal klem loopt en wanhoopt, er zijn meerdere wegen. Houd vol – ik zag die weg eerder ook niet.

Suus

Suus | 31 - Woont in Friesland | vriendin - vrouw - tante - zusje
Schrijft graag | Doet het liefst alles achter de schermen | Houdt van indie/alternatieve muziek - gaat graag naar concerten | Zwanger van onze eerste | Heeft haar eigen webshop: www.postvansuus.nl

Dit vind je misschien ook leuk...

1 Reactie

  1. Wat heb je dat prachtig gezegd! Ik herken het wel een beetje, dat je op een gegeven moment al bijna alles gedaan denkt te hebben en nóg werkt het niet. Ik merk dat ik soms ook op een punt ben om dan niet meer te geloven dat er ergens nog een instelling is die me kan helpen. Binnenkort start ik weer ergens een nieuwe behandeling en ik ga dit dan maar goed onthouden. Ik moet het in ieder geval een káns geven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *