Al een hele tijd sta ik op een wachtlijst voor een vervolgbehandeling voor traumaverwerking. Ik merk steeds meer dat ik niet veel contact durf te maken met mijn gevoelens en met het trauma.
Zo heb ik al weken (misschien wel maanden) niet meer een plek opgezocht die voor mij heel beladen is en ik vermijd bepaalde geluiden die mij triggeren.

Vanochtend had ik een kennismakingsgesprek met de psycholoog die mijn EMDR behandeling gaat doen. Zij vroeg me waar ik zo bang voor was. Ik gaf aan dat ik het lastig vind, dat mocht ik exposure gaan doen, ik geen professionele vangnet heb. Waarop zij vroeg: “Heb jij die überhaupt nodig?” Het kwam er op neer dat ik wel meer vertrouwen in mezelf mag hebben. Dat ik het prima aankan die plek weer op te zoeken, te ervaren hoe het is om daar te zijn en te ervaren dat het nu, in 2019, ánders is dan toen, en last but not least: Dat ik het aan kan.

Het bracht me terug naar de kliniek waar ik heel veel oefende met ‘tegengesteld handelen’. Tegengesteld handelen is een vaardigheid waarbij je letterlijk het tegenovergestelde gaat doen van wat je eigenlijk wil doen.
Ik kreeg deze opdracht na exposure. Hetgeen wat ik standaard wilde doen was douchen. Op het moment dat mijn therapieprogramma dat niet toeliet, dan ieder geval mezelf wassen, veel deo en schone kleren aan.
Ik kreeg nu de opdracht dat deze keer niet te doen. Dat ik naar mijn handen en armen kon kijken om te zien of ik letterlijk vies was.

Eerst voelde ik me heel naar en vies. Maar ik bleef mezelf voorhouden dat ik een therapiesessie had gehad en dat ik nu niet in dezelfde tijd als het trauma leefde en keek, als ik drang had te gaan douchen, naar mijn handen en armen om te checken of ik moest douchen.
Ik weet nog goed dat ik boodschappen moest doen voor het avondeten voor onze groep en vroeg mijn groepsgenoten of zij de boodschappen voor me over wilden nemen. Daar trapten zij niet in. Ik gaf aan wat voor mij de issue was en ze moedigden mij aan het tóch te doen. Uiteindelijk ben ik met lood in mijn schoenen boodschappen gaan doen en na een paar uren was ik zelfs vergeten dat ik me zo graag had willen douchen. De angst en spanning nam af!

Dat is voor mij nu de grootste les van tegengesteld handelen. Ja, ik heb behoorlijk wat angsten (en cptss-klachten), maar ik hoef ze niet mijn leven te laten regeren.

Vandaar dat ik besloten heb om vandaag weer op de plek te gaan staan die voor mij zo enorm beladen is. Ja, er zullen ontzettend veel angsten de kop opspelen. Maar het is nu 2019, ik ben veilig, ik hoef niet bang te zijn of te vluchten.
De plek die ik op ga zoeken, daar zal ik gevoelsherbelevingen gaan krijgen en zal me daar enorm eenzaam en verscheurd voelen. Maar dat kan ik aan. Van tevoren heb ik een ‘date’ met mijn moeder gepland zodat ik niet zal ‘verdrinken’ in het eenzame gevoel. Ook dat is tegengesteld handelen. Als ik me alleen voel juist niet meer terugtrekken en alles alleen willen doen maar mensen opzoeken om de cirkel van dit eenzame gevoel te doorbreken.




Suus | 31 - Woont in Friesland | vriendin - vrouw - tante - zusje Schrijft graag | Doet het liefst alles achter de schermen | Houdt van indie/alternatieve muziek - gaat graag naar concerten | Zwanger van onze eerste | Heeft haar eigen webshop: www.postvansuus.nl

4 gedachten over “Tegengesteld handelen”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *