SCHRIJVERS

We zijn er met een reden

Voordat je deze blog leest, wil ik dat je nadenkt, of het handig is om deze blog te lezen. Hij kan triggerend zijn. Misschien heftig. En misschien is dat voor nu op dit moment van lezen niet handig voor jou.

Het leven maakt me verdrietig. Er in zijn, rondlopen, dingen daadwerkelijk doen. Het maakt me verdrietig. Nooit zag ik het nut van het leven in. Toen ik jong was, besefte ik ineens dat we toch allemaal dood gaan. Waarom dan niet gelijk!? En nu.. ik wil niet zijn. Niet voelen. Niet doen. Niet aarden. Hoe moet ik aarden als mijn eigen lichaam me soms al gigantisch in de steek laat. Waarom moet ik blijven leven, terwijl ik heel heel diep van binnen anders voel?

Regelmatig stond ik als tiener langs de kant van de weg te schreeuwen. Was ik boos op alles en iedereen. Dan zakte ik langs de kant van de weg gewoon helemaal ineen omdat ik zo hard geschreeuwd had.  Ik voelde me machteloos naar de wereld. Naar het zijn, naar de dagen die ik moest vullen, naar de pijn die ik voelde. En elke keer kwam daar weer die vraag, waarom moet ik dagen vullen en zijn? Waarom ben ik er? Waarom leef ik?

Ik werd langzaam ouder en al die vragen bleven in mijn hoofd, stilletjes op de achtergrond. Ik kan je vertellen. Het was en is een strijd. Steeds weer opnieuw er tegenin gaan. Want verdorie. Ik doe er toe. Ik doe er toe in deze wereld. En ik heb besloten dit op te schrijven. Hoe moeilijk ik dat ook vind.

Hoe harder ik het zeg, of schrijf, hoe meer monsters er in mijn hoofd zijn die mij een verdrietig gevoel geven, me minder in de wereld willen laten zijn en een heel duister gevoel geven. Maar hallo – ook ik heb recht. Recht van hier zijn.

En in alles, ik heb werkelijk soms even geen idee meer wat of waarom ik er ben. Wat de redenen zijn, dat ik op sta, mijn dag vul, en weer ga slapen. Dat ik afspreek met mensen, dat ik eet. Maar ik geloof dat er een moment gaat komen, dat ik het ga weten. Want ik ben er met een reden. En ik hoop dat die reden een van de mooiste redenen mag zijn, die nog diep in mijn hart verscholen zit.

Als jij twijfelt aan waarom je er bent, dan hoop ik dat je net zoals ik mag gaan denken. Het is okay om het soms even niet te weten. Laat het nog maar schuil in je hart. Je hart stelt zich vanzelf open, wanneer jij er klaar voor bent. Wanneer jij met alles in je, alle strijd gestreden hebt en weet waarom jij hier bent.

Maar een ding weet ik zeker, we zijn hier met een reden.

Dit vind je misschien ook leuk...

1 Reactie

  1. Ja, we zijn hier zeker met een reden. Ik zeg altijd dat ik hier ben omdat God dat heeft gewild. Dat voel ik niet altijd zo, maar het kan toch troost geven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *