Jeetje, wat gaat de tijd snel! De twintigste Zelfzorg op Zondag van dit jaar alweer! Soms is het moeilijk om bewust tijd en aandacht te besteden aan goed voor jezelf zorgen. Afspraken, misschien wel kinderen, huisdieren, partners, familie, vrienden en tal van andere zaken kunnen je aandacht opeisen. Met als gevolg dat je de belangrijkste persoon vergeet: jezelf. Jij bent de hoofdpersoon uit je eigen leven en je verdient het om goed voor jezelf te zorgen. Ik hoop dat je dat ook doet. Misschien dat het afgelopen week niet zo goed lukte, maar dat je er komende week bewust tijd voor in kunt plannen. Zou je dat durven?

Zelfzorg van Shirl
Het is vrijdag en ik zou eigenlijk van alles moeten doen, van boodschappen tot aan stofzuigen. Maar omdat ik daar absoluut geen zin in heb (na een ochtend heen en weer fietsen) besluit ik het allemaal eventjes te laten voor wat het is en een paar uur te genieten van de rust. Ik ben een uur geleden gaan zitten met een kop thee en een tosti en geniet van de stilte in ons huis. De boel even de boel laten is wat mij betreft ook prima zelfzorg. Doe jij dat wel eens?

Zelfzorg van Miranda
Na een week van veel downs en drukte was mijn zelfzorg moment echt even genieten van een gezichtsmaskertje, haren in de verf en mijn nageltjes doen. Het was gewoon even een middagje genieten van de rust en ik heb lekker getekend.

Zelfzorg van Ingeborgh
Deze week begon goed. Mijn man had onverwachts twee daagjes vrij dus we hebben onze camper gepakt en lekker een rondje gereden. Het was fijn om weer even weg te zijn en door mooie dorpjes te touren. Slapen deden we lekker thuis want het weer werd in de loop van de dag steeds slechter. Vrijdag had ik na lange tijd eindelijk weer een afspraak met mijn psychiatrisch verpleegkundige. Dit was ook wel nodig aangezien ik de dag ervoor had aangegeven dat mijn therapie, zoals ik die nu had, mij niet goed deed. Na een fijn gesprek ging ik met een voldaan gevoel naar huis.
Ik heb nog even door het parkje gefietst waar allerlei jonge diertjes waren. Gansjes, eendjes en leuke bokjes bij het dierenparkje. Ik vindt het prachtig om diertjes te zien genieten en ik geniet dan stiekem even lekker mee.

Zelfzorg van Bernice
Tijdens mijn kliniekperiodes heb ik heel wat pannenkoekenstapels gebakken. Nu was het dan tijd om maar weer eens een te maken voor mijn vriend en mij. Heerlijk hebben we er van genoten. Daarnaast deden we heel vaak het spel ‘the game’ en won ik geregeld 😀 
In de hele week had ik zoveel tijd, dat ik met m’n lieve Raaf veel tijd doorbracht. Soms lagen we uren samen op bed. Soms op de bank en soms samen tegen de verwarming aan. Zo fijn dat m’n lieve wollie zoveel liefde geeft. 

Therapie ging ook door en hoe fijn, dat we gingen wandelen. Een hele fijne plek, waar we eindeloze rondjes liepen, genoten van de natuur en aan het einde neerstreken bij een picknicktafel om daar onze zelf gebrachte drankjes te drinken en een cup-cake te eten die een van mijn behandelaren meenam.
En op vrijdag kon ik eindelijk na lange tijd weer naar een bodypump les. Heel erg fijn! Ik merk daar zo door op te laden. Daarna vierden we de verjaardag van een lief vriendinnetje. We dronken koffie met glitters! En aten heerlijke taartjes. 

Zelfzorg van Myrthe
In november vorig jaar begon ik met een ontzettend gaaf project in mijn stad. Al jaren wilde ik een bijdrage hieraan leveren en tot mijn grote verbazing werd ik in november gevraagd als voorzitter. Als team hebben we afgelopen maanden keihard gewerkt om vanaf 1 mei vier weken te kunnen knallen. Corona gooide roet in het eten en dus besloten we in maart te stoppen. Deze week kreeg ik een kaartje en iets lekkers van de landelijke organisatie en daarmee kwam ook het besef dat dit project echt over is. Het maakt me verdrietig, maar in plaats van dat verdriet weg te maken, heb ik het er gewoon laten zijn. Het is oké dat ik verdrietig ben, want het ís ook gewoon niet leuk.
Dinsdagochtend bij de tandarts bleek mijn verstandskies eruit te moeten. Dat is diezelfde dag nog gebeurd. Ik durfde mijn grens aan te geven en mocht uitleggen hoe eng ik het vond. Tot mijn grote verbazing werd hier heel fijn en begripvol op gereageerd. Mijn angst mocht er zijn.

Nee, het was geen makkelijke week. Maar die kleine momentjes, waarop er geluisterd werd naar mijn grens, waarop ik lekkere koffie dronk of verse kruidenthee of wanneer ik mijn fantasie de ruimte gaf als ik aan het schrijven was… dat zijn de momenten waarop ik denk en voel: “dit is waarom ik leef”.

Author

1 Comment

Write A Comment